συναυλιες

κριτικες

συνεντευξεις

Σαν Σημερα

Translate

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2019


Το Σάββατο 13 Ιουλίου αναμένεται μεταλλικός σεισμός στο γήπεδο της λεωφόρου Αλεξάνδρας  όπου οι Rotting Christ  θα είναι εκεί, παρέα με την παρέα του Tom Araya, παρουσιάζοντας μάλιστα και για πρώτη φορά μπροστά στο αθηναικό κοινό, το νέο τους δίσκο The Heretics.


https://www.facebook.com/AthensRocksFestival/videos/242948053251579/




Για περισσότερες πληροφορίες για τα εισιτήρια και τα σημεία πώλησής τους:

Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019


Πραγματικά μου είναι πολύ δύσκολο να γράψω ή να παρουσιάσω την καινούργια δουλειά ενός τέτοιου μεγαθήριου που ακούει στο όνομα Dream Theater.Ένα συγκρότημα που με δίσκους κλασσικούς πλέον στην ιστορία του progressive χώρου έφερε τα πάνω κάτω στη μουσική βιομηχανία και άνοιξε το δρόμο ή αποτέλεσε πόλο έμπνευσης για χιλιάδες άλλα συγκροτήματα.Είμαι σίγουρος πως η καινούργια τους δουλειά για άλλη μία φορά θα διχάσει,θα δυσανασχετήσει και βέβαια από κάποιους άλλους θα αγαπηθεί,εγώ θα γράψω τις σκέψεις μου ξεχωριστά για τη κάθε σύνθεση και ελπίζω να μπορέσω να σας περάσω μία εικόνα της καινούργιας τους δουλειάς με την ονομασία ''Distance Over Time'' η οποία κυκλοφορεί στις 22 Φεβρουαρίου από την InsideOut Music.
UNTETHERED ANGEL:η πρώτη σύνθεση που ακούσαμε όλοι και το πρώτο official video,ατμοσφαιρική,μελωδική εισαγωγή στο ύφος του ''Black Clouds And Silver Linings'',τεχνικό και όμορφες φωνητικές γέφυρες θυμίζοντας και ''Six Degrees Of Inner Turbulence''.To ρεφρέν αν και ιδιαίτερο μου άρεσε πολύ ενώ τα παράλληλα μελωδικά σόλο Petrucci/Rudess ξεχωρίζουν με τον άμεσο metal χαρακτήρα τους.Το άλμπουμ σε προδιαθέτει από την αρχή ότι πρόκειται για πιο heavy,progressive(εκτελεστικά μιλώντας πάντα) και άμεση δουλειά από το προκάτοχό του.
PARALYZED:όσοι έχετε ακούσει τις προσωπικές δουλειές του James Labrie ίσως εντοπίσετε μία ομοιότητα,θα μπορούσε άνετα αυτή η σύνθεση να βρίσκεται μέσα σε ένα προσωπικό του άλμπουμ.Έτσι ακριβώς θα ηχούσαν οι  Theater αν έπαιζαν πιο...απλά(όσο γίνεται),προσωπικά το λάτρεψα και οι ερμηνείες του Labrie πραγματικά είναι άψογες για τα 56 γεμάτα του χρόνια!
FALL INTO THE LIGHT:σε πολλούς οι εισαγωγή θύμισε Metallica,όντως ίσως να θυμίζει λίγο το ύφος μέχρι ενός σημείου.Προσωπικά μου θύμισε αρκετά το ''Systematic Chaos'' και το ρεφρέν είναι ένα από τα πιο όμορφα που έχω ακούσει,σου αλλάζει όλη τη σύνθεση σαν δύο διαφορετικά τραγούδια.Τεχνικό με τον Mike Mangini επιτέλους να τον απολαμβάνουμε μιας και η παραγωγή στα ντραμς επιτέλους είναι ανάλογης της αξίας του συγκεκριμένου μουσικού(αν διαφωνείτε στον επόμενο δίσκο θα παίξω εγώ... τότε θα σας λείψει σίγουρα).Τρομερή μελωδία στις κιθάρες για άλλη μία φορά με αρκετά μελαγχολική προδιάθεση αλλάζοντας  το τραγούδι σε μία βαρύ μεταλλική σύνθεση.
BARSTOOL WARRIOR:λοιπόν εδώ πήγα πολύ πίσω,ίσως και στα δύο πρώτα άλμπουμ του θεάτρου των ονείρων,το λάτρεψα,progressive όπως μας το δίδαξαν με  το δικό τους τρόπο,σε πιο mid tempo ρυθμούς αλλά με αρκετές εναλλαγές και όμορφες ιδέες στα ντραμς,όπως και οι μελωδίες στις κιθάρες,έχουν κάτι από εκείνη την εποχή.Γενικά στα κομμάτια υπάρχουν απότομες αλλαγές με ατμοσφαιρικά σημεία που μαγεύουν.
ROOM 137:ίσως η μοναδική σύνθεση που δεν μου άρεσε,περίεργο με διάρκεια στα τέσσερα λεπτά,ένα ρεφρέν εντελώς ανούσιο,ούτε ως bonus...πάμε παρακάτω...
S2N:λοιπόν εδώ γυρνάμε στη περίοδο του ''Falling Into Infinity'',κάποιες επιρροές από δεκαετία '70 και τρομερή αλλαγή με το ρεφρέν να ομορφαίνει περισσότερο τη σύνθεση,Petrucci,Rudees και Mangini αναλαμβάνουν τα υπόλοιπα για να γίνει ο γνωστός πανικός,επιτέλους το μπάσο του John Myung ακούγεται και εντυπωσιάζει.
AT WIT'S END:η πρώτη μεγάλη σύνθεση που αγγίζει τα εννέα λεπτά και δεν χαρίζεται σε κανέναν,βαρύ,τεχνικό μέχρι την όμορφη αλλαγή του Rudees στο πιάνο και το Labrie για άλλη μία φορά να εντυπωσιάζει,έχει κάνει τρομερή δουλειά εδώ,πανέμορφες ερμηνείες με το κομμάτι να κλείνει με fade out και το Petrucci να εκτοξεύει κιθαριστικές μελωδίες.
OUT OF REACH:είχα πολύ καιρό να ακούσω μπαλάντα από τους Theater που να μου αρέσει πολύ,αυτή εδώ είναι μία πολύ ωραία όμορφη ατμοσφαιρική σύνθεση με μία προδιάθεση να σε ταξιδέψει και το καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό. Εγκρίνω!
PALE BLUE DOT:άλλη μία μεγάλη σχετικά σύνθεση,η δεύτερη,μέσα στο δίσκο,η εισαγωγή του σου φέρνει στο μυαλό το πολύ όμορφο εξώφυλλο μέχρι να μπουν τα διπλοπέταλα και να γίνει ο ...κακός χαμός,πολλές αλλαγές,αρκετά συμφωνικά σημεία στα πλήκτρα με αρκετά επικό χαρακτήρα,μπορώ να πω πως για άλλη μία φορά το ''Systematic Chaos'' και ''Six Dergess Of Inner Turbulence'' μου ήρθε στο μυαλό με θετικά εννοείται αποτελέσματα με αρκετά δυνατές κιθάρες,από τα πιο δυνατά κομμάτια του δίσκου και για άλλη μία φορά τα όργανα παίρνουν φωτιά,πραγματικά live θα γίνεται ο κακός χαμός,υπέροχη σύνθεση φέρνει στο μυαλό και κάτι από Symphony X,μία σύνθεση αφιερωμένη στον Αμερικανό αστρονόμο Carl Sagan.Το άλμπουμ θα περιέχει και ένα bonus track το ''Viper King''.
Σίγουρα είναι από τις πιο heavy κυκλοφορίες τους,μπορεί να μην εμπεριέχουν το στοιχείο της έκπληξης αλλά συνεχίζουν και δημιουργούν άλμπουμ άξια θαυμασμού και υψηλού επιπέδου και το ''Distance Over Time'' είναι ένα από αυτά...8/10.







DREAM THEATER FACEBOOK:https://m.facebook.com/dreamtheater/
DREAM THEATER OFFICIAL SITE:http://dreamtheater.net/




Ο Θοδωρής Αδαμόπουλος συνομίλησε εφ' όλης της ύλης με τον ένα

εκ' των δύο κιθαριστών των VANE ,τον Robert Zembrzycki.



I want to start the interview by congrats you about your amazing debut album!Firstly,because it is the first time for our blog to present your work, tell me about the band’s first steps to nowadays, “The Prologue” e.p. line up etc.


Hey man – it’s a long story. But to put it shortly, I’ve been friends with Mateusz for years, and we decided to form a band together. We decided on the pirate topic, because we like pirates a lot, and we started completing the lineup. Marcin Parandyk and Marcin Zdeb were our first choices, and amazingly they both agreed to join us. Marcin Frąckowiak was happy to join us too, but soon his duties in Percival forced us to make a decision to change the lineup. Łukasz stepped in and he’s a valuable addition to the band and a very good showman. The five of us really put our backs into making the album, and after a year of hard work writing and promoting the album, we are where we are.


I think i’m already sure about the answer to the next one, so… is the band’s name VANE, inspired by the well-known pirate, Charles Vane?


Yes. Charles Vane was one of the most fierce pirates to ever sail the seas, and thus
a fitting namesake for the band.

Personally, I always loved the “piracy concept” in metal music and I hope you will continue to write stuff like this in the future. What made you choose that subject lyrically? Are you all the guys in the band fans of this historical era and the great pirates that lived back in the golden age of piracy ?

Well, I love sailing, I grew up reading books about seafaring mariners and pirates, I’ve always liked franchises like Pirates of Caribbean or Black Sails, and naturally I wanted to pay some homage to that with the band. Mateusz also was very keen on this idea, and so it went. The rest of the guys may not be so interested in the history of the Golden Age as the two of us are, but they like the topic non the less.


Even if it is your debut album, I can say that the first thing I noticed, was the good production, something rare to find in debut albums. I know that Mateusz Gajdzik (one of the guitar players) was involved in it and I think he made a very good job with Przemysław Nowak who made also the recording / mixing and the mastering. Which is the producer approach you prefer as a band? The “friendly coach” producer who helps the band but not change a lot of things, or the well-known producer that maybe is tough and but in the end, he/she will extract from you things you could not imagine?

In our case Mateusz is the tough producer pushing everything and everyone to the limits of their capability. But I think that precisely there, far outside of your comfort zone and on the edge of ability is where great things are happening.

There is this great song entitled: “spilling guts” in which we can hear very well placed guest female vocals from Ewa Pitura. The female character in this song is the person who changed the entire future of our hero as I noticed, but I’ll leave it to you to explain it further if you like and a few extra details of the concept would be welcomed.

Well, You can watch our series – Behind The lyrics, which premieres on our Youtube Channel every Thursday – where I discuss the lyrics and the story behind every song with Marcin, our Vocalist. But I’ll tell you this – this is not the end of the story of the female character from this song. I can’t tell you anything more, but eventually those who are curious about the story will find out what happened to her. And for those who want some more info on the story of “Black Vengeance” – please check out our Youtube.

I will stay a little bit in the concept, but not from the lyrical aspect, as for the musical side. The first time I listened to the album and I was reading the lyrics at the same time, I noticed that the music was playing a big role as the concept was going on and on. I felt it as a soundtrack of a horror pirate movie (LOL, not the DISNEY shit..you know) with a huge ending with the last song “hangman” with the amazing “cinematic” narrative vocals in the middle. Did the making of the orchestration build as the lyrics were in progress, or you’ve already planned it like this from the beginning?

The songs were pre-recorded and pre-arranged by us before we entered the studio, so it was all planned. Nowadays it’s the only way to go about recording – you can record stuff decent enough at home, to find out if the songs work or not, and polish them until they are perfect.

Does the idea of making concept albums seems more natural to you in the future, because you started with one like this? You know most bands find it very difficult to write a concept album even if they are in their 4th or 5th album and not the first!

We hope to create a pirate universe of our own. Like in Black Sails for example – watching this series you know this is not 100% historically accurate, but it’s plausible, it seems real and it is believable. We want to achieve the same thing with the stories we tell on our releases. So you can definitely expect “Vane Cinematic Universe” expanding with every song we create.

Of course it is early now, but are there any new ideas for the follow up album?

Not so much an album, but rather a few singles – we’re already working on them.

I regularly see your facebook posts etc. and I think (unlike other bands) you use very wise and right to the point the internet, for keeping’ your fans posted with updates and not with “net trash” and “what did I eat today” stuff .Back in the days of course it was absolutely impossible for a band to let the fans know what the band do the very same day. I so much enjoyed for example (still do and wait for the next one) the series of your videos that explains songs and lyrics! Do you believe on the other hand, that the too much information feeding, is getting the fans to lose the “hunger”? What do you believe as a net user?

I believe you have to maintain a fragile balance, you have to deliver just the right amount of content to your fans, so that you switch between spiking and satiating their appetites. I love these sneak-peaks into other bands lives, however if I see one band popping up too much, I quickly become bored of it. We try to feed our fans with something cool quite often, but we care deeply for the content that we put out, so that we don’t spam people with trash.

You are on the “Black Tour of Vengeance” now (Amazing tour name by the way). How is it going so far? Are there any shows already booked outside Poland? Summer festivals abroad?

We have some shows already revealed and being promoted, while others are still secret. But basically, we try to get out there as much as we can and play whatever shows we can. Wish I could tell you what’s cooking up, but unfortunately I can’t get into any more details.

I know it’s early, but any luck to see you perform here in Greece? Do you have any feedback from fans and promoters from Greece?

We’d love to come to Greece. Maybe one day it will happen – let’s keep our fingers crossed for this .
Closing, I want to thank you for this interview and If you like, give a message to the Greek metal fans that will read this interview and of course to your already “pirate crew members” fans here in Greece.


Thanks for listening to our music. Go follow Vane on social media, stream our music, buy our merch and wave the flag of piracy, and I hope we’ll get to meet you all during our live shows. Ahoy, my friends!




OFFICIAL SITE:https://vane.band/

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019


Ο Γιάννης Καλαματας (Jonkal) είναι ο νέος κιθαρίστας των Rotting Christ παίρνοντας την θεση του αποχωρήσαντα Γιώργου Εμμανουήλ. Η παρθενική εμφάνιση του 30χρονου κιθαρίστα πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 16/2/19 στο Midwinter Meltdown Festival στο Randers της Δανίας.




Παρακάτω μπορείτε να πάρετε μια γεύση από το νέο μέλος των Rotting Christ και μέσω από το κανάλι που διαθέτει στο youtube (Jonkal)





Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2019


Οι Σουηδοί Diabolical μόνο καινούργιοι δεν είναι στο χώρο,μετράνε ήδη 22 χρόνια ιστορίας με πέντε δισκογραφικές δουλειές,μαζί με τον καινούργιο τους άλμπουμ,αλλά συνήθως τα διαστήματα που μεσολαβούν ανάμεσα στις κυκλοφορίες τους θα έλεγα πως είναι σχετικά αρκετά μεγάλα.Παρόλα αυτά στις 15 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησαν τον καινούργιο τους δίσκο με την ονομασία ''Eclipse'' από την Indie Recordings,έξι χρόνια μετά το πολύ καλό ''Neogenesis'' και μπορώ να πω πως μετά από πολλές ακροάσεις μου άφησε θετικότατες εντυπώσεις.Οι Diabolical είναι ένα συνονθύλευμα πολλών όμορφων επιρροών από διάφορα είδη του ακραίου χώρου,από τις επικές ατμόσφαιρες όπως τις δίδαξαν οι Bathory,στα αργόσυρτα doom metal μονοπάτια των Saturnus,Paradise Lost της πρώιμης περιόδου,τo ατμοσφαιρικό τεχνικό death metal των Opeth του ''Blackwater Park'' και των τελευταίων δίσκων των Πολωνών Behemoth,όλα αυτά απλά για να καταλάβετε που κυμαίνονται γιατί όσο τεχνικό και δύσκολο είναι το άλμπουμ τους άλλο τόσο άμεσο και ευχάριστο ακούγεται.Το συμφωνικό και επιβλητικό ''We Are Diabolical'' που ξεκινάει το άλμπουμ σε αποστομώνει με το επιβλητικό και συμφωνικό του ρεφρέν,το ''Betrayl'' κινείτε σε πιο αργόσυρτα doom μονοπάτια με αρκετά καθαρά φωνητικά σε αντίθεση με το πιο συμφωνικό ''Black Sun'' με την χορωδία στο ρεφρέν να έχει το πρώτο λόγο κάτι αντίστοιχο με τις τελευταίες δουλειές των Dimmu Borgir,η μαγεία με αυτό το άλμπουμ είναι αυτή ακριβώς ελίσσεται σε πολλά όμορφα μονοπάτια του επικού συμφωνικού death-black metal και μιας και είπαμε για death εδώ κολλάει το ταχύτατο ''Failure'',από τα δυνατά κομμάτια του άλμπουμ με μερικά από τα πιο ακραία φωνητικά που εμπεριέχονται μέσα σε αυτό.Κανένα κομμάτι του δίσκου δεν θυμίζει το προηγούμενο,πραγματικά ένας δίσκος χαμαιλέοντας,το ''Inception'' ακροβατεί στο μελωδικό doom-death metal με ένα από τα πιο όμορφα ρεφρέν του δίσκου με την απότομη ατμοσφαιρική αλλαγή εκεί στο τρίτο λεπτό να ομορφαίνει ακόμα περισσότερο το τραγούδι.Το καλό με τις παρουσιάσεις ενός άλμπουμ είναι ότι όσο ακούς ένας δίσκο όλο και περισσότερο τόσο πιο όμορφα πράγματα ανακαλύπτεις,το ''Hunter'' συγκαταλέγεται μέσα στα κορυφαία του δίσκου,τρομερή σύνθεση που ανεβάζει όλο το αποτέλεσμα ακόμα περισσότερο,οι οπαδοί των Insomnium,Opeth θα εντυπωσιαστούν.Ποτέ δεν έχω πάει στη Σουηδία όμως με το instrumental ''Tyrrani'' βρέθηκα ήδη εκεί,φοβερή επική ατμόσφαιρα που σε ταξιδεύει.Το αργόσυρτο ''The Fire Within'' και ''Requiem'' που κλείνουν το άλμπουμ απλά επιβεβαιώνουν την ποιότητα ενός δίσκου που ελίσσεται και μπορεί  να προσφέρει μόνο όμορφο επικό death metal χωρίς να φοβηθεί το πειραματισμό και την αμεσότητα της μελωδίας στον ακραίο ήχο...8/10.




Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2019

Οι Bonfire, μια heavy metal μπάντα που δημιουργήθηκε στην Γερμανία το 1972 με αρχικό όνομα ‘’ Cacumen ‘’ , έγιναν γνωστοί για την επιτυχία τους την δεκαετία του ’80. Δημιουργός τους ο Hans Ziller και το μοναδικό μέλος της μπάντας που παραμένει σταθερό από το ξεκίνημά τους μέχρι και σήμερα, μας μιλάει για τα δύο άλμπουμ που μας παρουσιασαν το 2018, τους διαφορετικούς ήχους, την εξέλιξη της μπάντας και τις εμπειρίες τους.



Hans, θα θέλαμε να σε ευχαριστήσουμε για αυτή τη συνέντευξη, είναι μεγάλη μας τιμή. Ποια είναι η ανταπόκριση μέχρι τώρα στο ‘’ Temple of Lies ‘’ ?
Hans Ziller: Γειά σας! Ευχαριστώ πολύ! Είναι χαρά μου να μιλάω μαζί σας. Η ανταπόκριση είναι πολύ μεγάλη στο ‘’ Temple of lies ‘’ . Το άλμπουμ έχει φτάσει στο νούμερο 28 των charts και επίσης έχει μπεί στα charts στην Ελβετία. Είμαστε πολύ χαρουμενοι με τον τρόπο που εξελίσσεται!






Πως μπορείς και μπλέκεις τόσο διαφορετικά είδη μουσικής? Από hard rock, heavy metal, power metal, μέχρι και funky ακούσαμε στο ‘’ Love the way you hate me''?
Hans Ziller: Ναι, αυτό το τραγούδι έχει μια reggae αίσθηση στους στίχους. Κάτι απο Bob Marley. Στη μπάντα αυτή τη στιγμή υπάρχουν πολύ ταλαντούχοι μουσικοί. Ήμουν πάντα τυχερός με το να έχω εξαιρετικούς μουσικούς στους Bonfire. Όλοι μας έχουμε διάφορες επιρροές και αυτό βγαίνει στη μουσική μας. Προσπάθησα σκόπιμα τα τελευταία άλμπουμ να έχουν έναν πιο βαρύ ρυθμό απ΄ οτι συνηθίζαμε, με περισσότερη δύναμη, περισσότερο metal αλλα συνεχίζουμε να κρατάμε τα συναρπαστικά ρεφραίν για τα οποία είμαστε γνωστοί. Οπότε, όλα αυτά έρχονται φυσικά.


Ηχογραφήσατε το 2ο άλμπουμ ‘’Legends’’ τον Νοέμβριο. Είναι 32 διασκευές. Είναι αυτές οι διασκευές ο ήχος που οι Bonfire εκπροσωπούν? Ποιά είναι η αγαπημένη σου διασκευή?

Hans Ziller: Ο κύριος σκοπός αυτού του άλμπουμ ήταν να στηρίξουμε την περιοδεία που κάναμε τον Νοέμβριο όπου ήταν όλα τα τραγούδια στο άλμπουμ αλλα με τους Bonfire σαν μπάντα και τους αρχικούς τραγουδιστές να τραγουδούν τα τραγούδια τους. Ήταν εκπληκτικό που παίξαμε με αυτούς τους τραγουδιστές που ακούγαμε στο ραδιόφωνα και μας ενέπνευσαν σαν μουσικούς και τραγουδοποιούς. Ήταν ειλικρινά μεγάλη μας τιμή. Εμπνευστήκαμε απο πολλά απο τα τραγούδια αυτής της ηχογράφησης. ‘Ηταν ειλικρινά μεγάλος όγκος δουλειάς. Ηογραφήσαμε όλο το άλμπουμ καθώς ήμασταν στον δρόμο προκειμένου να προωθήσουμε το ‘’ Temple of Lies ‘’ . To 2018 ήταν πραγματικά ‘’τρελή’’ χρονιά. Ηχογραφήσαμε 2 άλμπουμ όπου το ένα εξ΄αυτών ήταν ένα διπλό άλμπουμ με 43 τραγούδια! Πάντως, είμαστε πολύ χαρούμενοι για το πως εξελίχθηκαν τα πράγματα! Μου αρέσουν όλα τα τραγούδια απο το ‘’Legends’’. Το πρώτο αγαπημένο μου ήταν το ‘’ Africa’’ μόνο επειδή ήταν διαφορετικό, αλλά πιστεύω πως τώρα το αγαπημένο μου είναι το ‘’Burning heart’’. Συμπεριιλάβαμε και τα δύο στο set μας πρόσφατα και το κοινο ξετρελάθηκε!











Θα θέλαμε να μας πείς κάποια λόγια για τον Alexx Stahl. Έχει μια εκπληκτική φωνή και μία, χωρίς αμφιβολία, απο τις καλύτερες φωνές της μέταλ σκηνής. Είναι αυτό κάτι που βοήθησε τη μπάντα?

Hans Ziller: Ο Alex είναι όντως ένας εκπληκτικός τραγουδιστής που χρειαζόμασταν, όχι μόνο για τις φωνητικές του ικανότητες, αλλα και επειδή τον χαρακτηρίζει η ομαδικότητα. Όλη η μπάντα είναι εκπληκτικοί και είμαστε καλοί φίλοι. Είμαστε όπως θα πρέπει να είναι κάθε μπάντα και νομίζω πως αυτό μεταφέρεται στην ηχογράφηση αλλα και στο stage. Είναι όντως υπέροχη μπάντα

Ένα απο τα αγαπημένα μας τραγούδια στο ‘’temple of lies ‘’ είναι το ‘’ coming home’’. Μπορείς να μας πείς απο που είναι εμπνευσμένο?
Hans Ziller: Ο Ronnie Parkers, ο μπασίστας μας, είναι ο δημιουργός του τραγουδιού. Αυτό το τραγούδι είναι πολύ προσωπικό για εκεινον. Ο Βασικός του τόπος κατοικίας είναι στην Αμερική και οι υπόλοιποι απο εμάς ζούμε στην Γερμανία. Μένει στην Γερμανία πολύ όταν έχουμε περιοδείες, συνεπώς είναι μακριά απο το σπίτι του για πολύ καιρο. Είναι ένα γράμμα απο έναν γονέα στο παιδί του. Κάτι σαν το ‘’ Cats in the cradle ‘’. Είναι ένα πολύ συναισθηματικό τραγούδι. Είναι όλα τα πράγματα που νιώθεις όταν είσαι μακριά απο το σπίτι και σου λείπουν οι άνθρωποι που αγαπάς.


Έχετε πλάνα να επισκεφθείτε την Ελλάδα?
Hans Ziller: Θα θέλαμε να επιστρέψουμε στην Ελλάδα, την αγαπάμε πολύ. Το κοινό είναι ένα απο τα πιο ενθουσιώδη στον κόσμο. Έχουμε παίξει εκεί στο παρελθόν. Η τελευταία φορά ήταν κάποια χρόνια πρίν. Παίξαμε στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και τα Χανιά. Ήταν εκπληκτικά και θα θέλαμε να παίξουμε ξανά για όλους εσάς.



Θα στείλετε ένα μήνυμα στους Έλληνες fans σας?
Θα στείλετε ένα μήνυμα στους Έλληνες fans σας?
Hans Ziller: Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε που μας στηρίζετε όλους εσάς, παλιούς και καινούργιους fans. Και θα θέλαμε να παίξουμε ξανά για όλους εσάς σύντομα.

ΠΗΓΗ: blackvelvetradio.gr


Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2019


Οι Αμερικανοί heavy-power metalers Steel Prophet επιστρέφουν πέντε χρόνια μετά την τελευταία τους δισκογραφική δουλειά με την ονομασία ''The God Machine'' και η πρώτη τους δουλειά με τον R.D. Liapakis(Mystic Prophecy,Devil's Train,Valley's Eve) στα φωνητικά.Το άλμπουμ θα περιέχει δέκα συνθέσεις και θα κυκλοφορήσει από την Rock Of Angels Records(https://roar.gr/) σε digipack cd και βινύλιο(red/black splatter limited 500 copies worldwide) στις 26 Απριλίου.H παραγωγή του δίσκου έγινε από τον R.D. Liapaki και Steve Kachinsky,η μίξη και το μάστερ από τον Henrik Udd στα Henrik Udd Reckording Studios και το πανέμορφο εξώφυλλο είναι δημιουργία του Dusan Markovic(http://www.markovicdusan.com/).


THE GOD MACHINE track list:
1. The God Machine
2. Crucify
3. Thrashed Relentlessly
4. Dark Mask / Between Love And Hate
5. Damnation Calling
6. Soulhunter
7. Buried And Broken
8. Lucifer / The Devil Inside
9. Fight, Kill
10. Life = Love = God Machine

STEEL PROPHET is:

R.D. Liapakis - Lead & Background Vocals (Mystic Prophecy, Devil’s Train)
Steve Kachinsky - Lead & Rhythm Guitar, Keyboards 
Jon Paget - Lead Guitar 
Vince Dennis - Bass (Body Count, ex-World in Pain, ex-Dia de los Muertos, ex-Tourniquet, ex-Prong (live), ex-Obscene Gesture)
John ‘JT’ Tarascio - Drums


Popular Posts

Από το Blogger.

Blogger templates

google-site-verification: googled00d907484e3bc21.html