συναυλιες

κριτικες

συνεντευξεις

Σαν Σημερα

Translate

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018


Πέρασαν 24 ολόκληρα χρόνια από την πρώτη προσωπική δουλειά του τεράστιου Michael Romeo,κιθαρίστας των Symphony X,μόνο που αυτή τη φορά δεν έχουμε να κάνουμε με ένα insrtumental album αλλά με ένα ολοκληρωμένο συγκρότημα με ταλαντούχους μουσικούς ξεκινώντας με τον εκπληκτικό Rick Castellano στα φωνητικά,John ''JD'' DeServio στο μπάσο(Black Label Society) και τον απίστευτο John Macaluso(Ark,TNT,Yngwie Malmsteen μεταξύ άλλων).Τώρα αν ξεκινήσω να λέω πως το άλμπουμ στέκεται άνετα και αξιοπρεπέστατα μέσα στα κορυφαία άλμπουμ των Symphony X θα με πιστέψετε?Το άλμπουμ είναι αρκετά ορχηστρικό και κινηματογραφικό μέσα στα όρια του progressive metal και βέβαια όλο αυτό βοηθάει και το concept στο οποίο αναφέρεται και είναι βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του H._G._Wells με την ονομασία The_War_of_the_Worlds και αναφέρεται στην μάχη των ανθρώπων με τις μηχανές.Η ατμόσφαιρα του δίσκου μου θύμισε έντονα το άλμπουμ ''V:The New Mythology Suite'' και το ομώνυμο από το ''The Odyssey'' όσο αφορά τα ορχηστρικά του μέρη,η μουσική όσο περίπλοκη και progressive ακούγεται έχει πανέμορφα ευκολομνημόνευτα ρεφρέν όπως μας έχει ''κακομάθει'' ο Michael Romeo σε όλη την μουσική του σταδιοδρομία,η τρίλεπτη εισαγωγή είναι ένας μικρός προπομπός για τα καταιγιστικά ''Fear The Unknown'' και ''Black'' και όσο ακούω το δίσκο τόσο περισσότερο τον ερωτεύομαι,είναι και αυτή η φωνάρα του Rick Castellano θυμίζοντας έντονα τoν Russell Allen στη χροιά,στο ''F*cking Robots'' τον λόγο έχουν οι μηχανές με το άκρως εκπληκτικό επαναλαμβανόμενο ρεφρέν του να μας στέλνει αδιάβαστους,πανέμορφο κομμάτι και αρκετά πρωτότυπο σε θέμα σύνθεσης.Η διάρκεια του άλμπουμ αγγίζει τα πενήντα πέντε λεπτά,παρόλα αυτά περνάνε τόσο γρήγορα και σε αυτό πιστεύω πως συμβάλουν πολύ οι πανέμορφες ιδέες που υπάρχουν μέσα στο δίσκο αλλά γενικά και η ποιότητα του που βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα.Αισίως φτάσαμε στο ''Djinn'' που ''βαράει'' για τα καλά και να και τα ανατολίτικα στοιχεία,πανέμορφη σύνθεση που αγγίζει τα οκτώ λεπτά.Για την συνέχεια ''Believe'' άλλο ένα κομμάτι με μεγάλη διάρκεια αλλά σε πιο ατμοσφαιρικούς και μελωδικούς ρυθμούς.Ανεβαίνουν οι ταχύτητες με το ''Differences'' και βαραίνουν ακόμα περισσότερο με το ''Oblivion'' ενώ με το ''Constellations'' συναντάμε όλα τα στοιχεία του άλμπουμ σε ένα κομμάτι για να μας δώσει μία υπόσχεση για μία γρήγορη επιστροφή για το δεύτερο μέρος του ''War Of The Warlds // Part II'' το οποίο ήδη βρίσκεται στα τελευταία στάδια των ηχογραφίσεων.Πρέπει να αναφέρω την πολύ όμορφη δουλειά του Simone Mularoni(DGM) που έκανε τη μίξη και το μάστερ.Κλείνοντας πρέπει να αναφέρω ότι έχουμε να κάνουμε με μία κορυφαία progressive κυκλοφορία μαζί με εκείνες των Redemption και Ostura,μην κάνετε το λάθος και την κατακρίνετε λόγω ομοιότητας με τους Symphony X(η οποία είναι αναπόφευκτη)γιατί πρώτον λατρεύουμε Symphony X και δεύτερον λατρεύουμε Symphony X και πάλι!!!8,5/10!!!










Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2018


Καινούργια έβδομη δισκογραφική δουλειά για τους Καλιφορνέζους Redemption με την ονομασία ''Long Night's Into Journey'',η οποία έχει κυκλοφορήσει από την Metal Blade Records στις 27 Ιουλίου και το πρώτο στα φωνητικά με τον Tom Englund τραγουδιστής/κιθαρίστας των Σουηδών Evergrey μετά την φυγή του τεράστιου Ray Alder(Fates Warning).Σίγουρα αυτό ήταν ένα τεράστιο ρίσκο για τη μπάντα αλλά εδώ κολλάει το ρητό ουδείς αναντικατάστατος και όποιος ακούσει πραγματικά και με καλή διάθεση το άλμπουμ θα καταλάβει ότι έχει να κάνει με μία σπουδαία progressive κυκλοφορία με έντονες αναφορές στη σπουδαία περίοδο του πανέμορφου εκείνου άλμπουμ με την ονομασία ''The Origins Of Ruin-2007''.Τα πρώτα τρία κομμάτια που ξεκινάνε το άλμπουμ σε κολλάνε κυριολεκτικά στον τοίχο,''Eyes You Dare Not Meet In Dreams'',''Someone Else's Problem,''The Echo Chamber'',λυρικά,τεχνικά,ρεφρέν που σου έρχονται από το πουθενά και σου θυμίζουν έντονα τις χρυσές εποχές των κορυφαίων progressive αριστουργημάτων(όποιο και να σας έρθει στο μυαλό μέσα θα πέσετε) και μέσα σε όλα αυτά έντονη heavy διάθεση με τον Chris Quirante(drums) να πλέκει κυριολεκτικά τις δικές του δάφνες,ο άνθρωπος είναι πραγματικά απίστευτος!Μετά το όμορφο σοκ των τριών πρώτων κομματιών συνεχίζουμε με το ''Impermanet'' το οποίο βρίσκεται σε υψηλά τεχνικά επίπεδα αλλά το αδικεί το αδύναμο ρεφρέν του.''Indulge In Color'' και επιστροφή στα progressive αριστουργήματα,οκτώ λεπτά αριστοκρατικής τεχνικής μουσικής με έντονες επιρροές από Dream Theater,Fates Warning και Shadow Gallery και ήδη γύρισα πολλά χρόνια πίσω,αυτό είναι κάτι που δεν το ζούμε πολλές φορές!''Little Men'' και νομίζω πως θα ακούσω κομμάτι από το ''And Justice For All'' των Metallica με την ατμοσφαιρική εισαγωγή από το μπάσο,πρέπει να αναφέρω ότι οι Megadeth είναι από τα αγαπημένα συγκροτήματα του Nikolas Van Dyk επομένως στις κιθάρες υπάρχει με πολύ έξυπνο τρόπο μία thrash προδιάθεση που κάνει το όλο πακέτο ομορφότερο και πιο βαρύ στον ήχο του.''And Yet'' για την συνέχεια και εδώ τα πράγματα γίνονται ατμοσφαιρικά για να χαλαρώσουμε για τρία λεπτά με την χαρισματική χροιά του Tom Englund,ο οποίος έχει κάνει πολύ καλή δουλειά και πιστεύω πως αν απελευθερωθεί ακόμα περισσότερο στον επόμενο δίσκο θα μας καταπλήξει.Οι τεράστιες prog συνθέσεις συνεχίζουν με το ''The Last Of Me'' μία πολύ όμορφη σύνθεση με μαγευτικό ρεφρέν ενώ δεχόμαστε καταιγισμό από ριφ και σόλο,η διασκευή σε U2 στο κομμάτι ''New Year's Day'' σίγουρα είναι κάτι το διαφορετικό αλλά προσωπικά δεν μου είπε και πολλά πράγματα πέρα από το γεγονός ότι το κομμάτι έγινε πιο metal τίποτα περισσότερο,καλύτερα να έκαναν κάτι από Dream Theater μέσα από το ''Awake'' κολλάνε και σε ατμόσφαιρα αυτά τα άλμπουμ θα τους πήγαινε γάντι και θα γινόταν πανικός!Κλείνουμε με το ομώνυμο του δίσκου και το μεγαλύτερο σε διάρκεια για να κλείσει ένας αριστουργηματικός δίσκος έτσι όπως του αξίζει,με ατμοσφαιρική εισαγωγή,έντονο κιθαριστικό μπάσιμο,κουπλέ με οργισμένα φωνητικά και ρεφρέν που να σε στέλνει και μέσα σε όλα αυτά ένα πιάνο να δημιουργεί μαγευτικές μελωδίες και γέφυρες,κορυφαίο κομμάτι και υπέροχο κλείσιμο.Εννοείται πως έχω παραγγείλει το βινύλιο και το digipack όπου μέσα στο δίσκο θα ακούσετε επιπλέον μία έκδοση του ''Noonday Devil'' με τον Tom στα φωνητικά και το κομμάτι ''Someone Else's Problem'' στην μικρότερη του έκδοση.Πέρασα όμορφα ακούγοντας το δίσκο και το κυριότερο όσες φορές τον ακούω μου αρέσει περισσότερο και ανακαλύπτω καινούργια πράγματα αν και ήμουν αρκετά διστακτικός με την αλλαγή στα φωνητικά,τελικά ο χαρισματικός Nicolas Van Dyk το έκανε πάλι το θαύμα του και τράβηξε τα βλέμματά μας για τα καλά!!!8,5/10!!!




Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018


ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑ...αυτό έπαθα ακούγοντας την καινούργια έβδομη δουλειά των Γερμανών Powerwolf με την ονομασία ''The Sacrament Of Sin''.Το ''Blessed And Possessed'' του 2015 ήταν ένα καλό άλμπουμ αλλά εδώ ξεπέρασαν κάθε προσδοκία πλησιάζοντας το συνθετικό οίστρο των τριών πρώτων άλμπουμ τους,το εναρκτήριο ''Fire And Forgive'' σε κολλάει στο τοίχο δεν σου αφήνει τα περιθώρια να αναπνεύσεις,γρήγορες ταχύτητες με τα γνωστά τους πομπώδες ρεφρέν που σου κολλάνε στο μυαλό λες και σου κάνουν πλύση εγκεφάλου,παρόλα αυτά πρέπει να τονίσω ότι οι συνθέσεις κινούνται σε πιο mid tempo ταχύτητες και όχι οι Powerwolf δεν παίζουν power metal η μουσική τους έχει βάση το μελωδικό heavy metal της δεκαετίας '80 και '90 έτσι όπως το δίδαξαν οι ''μεγάλοι'' δάσκαλοι,η σκοτεινή ατμόσφαιρα,στίχοι,image και όλα αυτά που πρόσθεσαν οι ίδιοι έκαναν όλο το πακέτο ακόμα πιο όμορφο σε μία όμως πετυχημένη μηχανή παραγωγής συνθέσεων,τρανό παράδειγμα τα κομμάτια ''Demons Are A Girl's Best Friend'',''Killers With A Cross'',''Incense And Iron''(ΈΠΟΣ),όπου παραδίδουν μαθήματα σύνθεσης και πόρωσης,γενικά αυτό σου βγάζει το άλμπουμ μία τάση να ακούς το άλμπουμ όλο και περισσότερο χωρίς παύσεις,από την αρχή μέχρι το τέλος,Το ''Where The Wild Wolves Have Gone'' είναι μία από τις ομορφότερες metal μπαλάντες που έχω ακούσει με τον Attila Dorn κυριολεκτικά να ζωγραφίζει με την εκφραστική και ιδιαίτερη φωνή του,πρέπει να αναφέρω εδώ ότι ο συγκεκριμένος τραγουδιστής κακά τα ψέμματα έχει ξεχωρίσει από το πλήθος των τόσων πολλών ερμηνευτών με τις εκπληκτικές δυνατότητές του!Το ''Stossgebet'' είναι άλλη μία καθηλωτική metal ψαλμωδία με γερμανικούς στίχους,το συνηθίζουν σε κάθε δίσκο να έχουν και ένα κομμάτι σε τέτοιο ύφος μόνο που το συγκεκριμένο είναι ίσως και το καλύτερό τους!''The Sacrament Of Sin'' και ''Fist By Fist'' είναι άλλα δύο κομμάτια και τα τελευταία σε up tempo ταχύτητες με τρομερά ρεφρέν και με πανέμορφα σόλος λοξό κοιτώντας την μαγική συνταγή των K.K. Downing και Glen Tipton(Judas Priestn) ενώ αντίθετα το ''Nighttime Rebel'' είναι λες και έχει βγει κατευθείαν από τα '80.Την παραγωγή την έχει αναλάβει για άλλη μία φορά ο πολυτάλαντος και αρκετά πολυπόθητος Jens Borgen ενώ το εξώφυλλο ακολουθεί με πολύ όμορφο τρόπο το γνωστό ύφος των Γερμανών όπως μας έχουν συνηθίσει.Το άλμπουμ κυκλοφορεί σε μία πολύ ωραία έκδοση με bonus cd όπου περιέχει δέκα κομμάτια των Powerwolf εκτελεσμένες από γνωστά άλλα συγκροτήματα,με καλύτερες εκτελέσεις αυτές των Saltatio Mortis,Caliban,Battle Beast,Heaven Shall Burn,Kissin' Dynamite,αρκετά καλή η διασκευή των Epica στο ''Sacred And Wild'' αλλά η αδύναμη φωνή της Simone χαλάει το όλο αποτέλεσμα,χαρακτηριστικό ότι όλα τα συγκροτήματα έφεραν τα κομμάτια στο δικό τους ύφος με όμορφα αποτελέσματα στα περισσότερα.Δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο,το ''Sacrament Of Sin'' είναι ένα δυναμικό heavy metal και μάλιστα από τα καλύτερα,το ότι το ακούω τρεις μέρες συνεχόμενες για μένα αυτό λέει πολλά,αν είσαστε λάτρεις του μελωδικού σκοτεινού heavy metal με ρεφρενάρες να κολλάνε στο μυαλό σπεύστε οι υπόλοιποι ακούστε και πράξτε ανάλογα,καθόλου τυχαίο το γεγονός της αναγνωρισιμότητας τους το αξίζουν και με το παραπάνω...εύγε!!!8,5/10!!!






Popular Posts

Από το Blogger.

MusicMegastore

Legions Metal Shop

Silent Winter

google-site-verification: googled00d907484e3bc21.html