συναυλιες

κριτικες

συνεντευξεις

Σαν Σημερα

Translate

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018


Δεν γνωρίζω την γνώμη σας για τον Νορβηγό συνθέτη-ηθοποιό-τραγουδιστή Pellek  ο οποίος έχει κυκλοφορήσει έξι άλμπουμ και ένα άπειρο αριθμό cds με συλλογές γνωστών κομματιών...τριάντα στον αριθμό παρακαλώ...δεν μπορείτε να πείτε είναι αρκετά εργατικός!!!Η δική μου προσωπική γνώμη είναι πως όσοι ακούτε συμφωνικό power metal,στο ύφος των Sonata Arctica,Stratovatius,Nightwish,Epica και όλα αυτά τα συναφή συγκροτήματα θα πρέπει να ακούσετε και αυτό το άλμπουμ.Ξεκινώντας το μόνο μείον στο καινούργιο άλμπουμ του Νορβηγού με την ονομασία ''Absolute Steel'' είναι η πολύ μικρή διάρκεια του...μόλις 33 λεπτά και αυτό όμως είναι σχετικό,στο παρελθόν έχουν κυκλοφορήσει αριστουργήματα με τέτοιες διάρκειες,επομένως περιορίζω το αρνητικό της διάρκειας του άλμπουμ σε αυτούς που θα ήθελαν να ακούσουν παραπάνω μουσική,κατά τα άλλα θα ακούσετε οκτώ κομμάτια συμφωνικού power metal με πανέμορφες μελωδίες,που παρόλο που είναι μικρά σε διάρκεια είναι αρκετά γεμάτα σε ιδέες και ενορχηστρώσεις,η φωνή του Pellek είναι εκπληκτική και ελίσσεται με απίστευτη ευκολία στα ανώτερα φωνητικά στρώματα,ώρες-ώρες η χροιά του μου θυμίζει τον Tony Kakko(Sonata Arctica) και θα πω κάτι που ίσως στεναχωρήσω αγαπημένους φίλους αλλά η καινούργια δουλειά του Pellek μου προσφέρει αυτό που έχουν χρόνια να μου δώσουν οι αγαπημένοι Sonata Arctica,μία ακρόαση θα σας πείσει και εσάς θέλω να πιστεύω.Κομμάτια όπως τα ''Darker Than Black'',''You Will Be A Star'',''Live And Let Die'' και ''Absolute Steel'' είμαι σίγουρος πως θα σας πείσουν για την ποιότητα του άλμπουμ,όμορφο και αρκετά πολεμοχαρές το εξώφυλλο ενώ η παραγωγή είναι πάρα πολύ καλή,καθαρή με όλα τα όργανα να ξεχωρίζουν και να μπορείς να απολαύσεις και την παραμικρή λεπτομέρεια.Ανεπιφύλακτα σας προτείνω να ακούσετε το συγκεκριμένο άλμπουμ,τουλάχιστον όσοι είναι ερωτευμένοι με το σκανδιναβικό power metal έτσι όπως μας το είχαν μάθει κάποτε τεράστια συγκροτήματα!!! 7,5/10!!!





Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018


Fates Warning...ένα όνομα,μία ολόκληρη ιστορία,ένα μουσικό κεφάλαιο που λίγοι έχουν καταφέρει να γράψουν.Ένα χρόνο μετά την live κυκλοφορία του ''Awaken The Guardian'' και είκοσι ολόκληρα χρόνια μετά το ''Still Life'' του 1998,δικαιωματικά τους αξίζει να κυκλοφορήσουν ένα από τα καλύτερα live άλμπουμ που θα ακούσετε ποτέ!Οι Fates Warning κυκλοφόρησαν το 2016 το ανυπέρβλητο ''Theories Of Flight'' επομένως μία live κυκλοφορία ήταν αναμενόμενη η οποία μάλιστα έχει ηχογραφηθεί σε οκτώ διαφορετικές ευρωπαικές χώρες όπου μέσα σε αυτές βρίσκεται η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη!23 τραγούδια συνολικής διάρκειας 138 λεπτών με ένα από τα καλύτερα best of από όλη τη δισκογραφική πορεία της Ray Alder περιόδου.Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση είναι ο κρυστάλλινος ήχος και το δεύτερο η φοβερή ερμηνεία του Ray Alder φέρνοντας ακόμα και τα πιο απαιτητικά κομμάτια στα μέτρα του.Είμαι σίγουρος ότι θα εντυπωσιαστείτε από τον ζωντανό μετρονόμο που φέρει το όνομα Bobby Jarzobek,ο άνθρωπος πραγματικά δεν υπάρχει και πιστεύω πως πραγματικά ήταν η καλύτερη επιλογή για το συγκρότημα έτσι ώστε να ξανά εμφανιστεί ο progressive αέρας που χρειαζόταν το συγκρότημα,Joey Vera σταθερή αξία στο μπάσο με την χαρακτηριστική του άνεση,τα δεύτερα όμορφα φωνητικά του και οι ιδιαίτερες πορωτικές εκφράσεις(μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο),Matheos και  Abdow στις κιθάρες μόνο μαγεύουν.Πέρα από τα κλασσικά κομμάτια τους ''Life In Still Water'',''Pale Fire'',''Point Of View'' θα ακούσετε και τις υπέροχες δαιδαλώδης συνθέσεις των ''The Light And Shade Of Things'',''Still Remains'',''The Eleventh Hour'',''And Yet It Moves''.Δυστυχώς δεν γνωρίζω αν πρόκειται να κυκλοφορήσει σε dvd το συγκεκριμένο live,πραγματικά θα ήταν υπέροχο,μέχρις στιγμής όμως έχει κυκλοφορήσει σε διπλό cd και τριπλό βινύλιο box-set όπου περιέχει και τα δύο cds την οποία και αγόρασα,πιστεύω ακράδαντα ότι το συγκεκριμένο live είναι ότι καλύτερο έχουν κυκλοφορήσει και σίγουρα στο μέλλον θα θεωρείται από τις κλασσικές ζωντανές κυκλοφορίες,ακόμα και το εξώφυλλο είναι από τα πιο όμορφα που έχω δει!Οι Fates Warning είναι μία σταθερή αξία που ποτέ δεν απογοήτευσαν και αυτή η κυκλοφορία αποτελεί τρανό παράδειγμα,τουλάχιστον για όσους μαγεύονται από τις νότες τους,λυρισμός,συναίσθημα,ερμηνείες...τί άλλο να θέλει κάποιος?9/10!!!







Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018


Ευχάριστη έκπληξη οι Βραζιλιάνοι Nordheim,δέκα έξι χρόνια είχαν να κυκλοφορήσουν άλμπουμ όπου και τελικά στις 21 Ιουνίου κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους με την ονομασία ''Enter The Wolf''.Αν και προωθούνται ως epic metal μπάντα μόνο epic δεν είναι,ίσως μπέρδεψε το πολύ όμορφο epic εξώφυλλο αλλά ο ήχος κατατάσσεται στο μελωδικό heavy metal με αρκετές αμερικάνικες power metal αναφορές και ένα τραγουδιστή πραγματικό διαμάντι,με αρκετές επιρροές στην χροιά του από James Hetfield και Rob Rock,ενώ η μουσική θυμίζει έντονα τους Saint Deamon και Heavatar!!!Έντεκα συνθέσεις μελωδικού και τεχνικού heavy metal,ρεφρέν που κόβουν ανάσες,το γνωρίζω πως αναφέρω πολλές φορές το θέμα ρεφρέν,για μένα είναι ότι πιο σημαντικό στη μουσική,είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο που βοηθάει το συγκρότημα στα πάντα,καλή η κουλτούρα και η άποψη αλλά πιστεύω πως μία σύνθεση πρέπει να σου μείνει στο μυαλό και αυτό γίνεται με ένα πολύ καλό ρεφρέν,ακόμα και μία έξυπνη γέφυρα θα σου κολλήσει,όλα αυτά γίνονται και υπάρχουν σε αφθονία μέσα στη δεύτερη δουλειά των βραζιλιάνων και όσο ακούς το άλμπουμ ανακαλύπτεις όλο και περισσότερα πράγματα.Η φωνή του Helio Oliva είναι απλά εκπληκτική,δεν γνωρίζω αν κάνει και τα brutal φωνητικά που υπάρχουν στα κομμάτια,αν τα κάνει όμως μιλάμε πραγματικά για πολυτάλαντο ερμηνευτή.Δύσκολα να ξεχωρίσεις κομμάτια μέσα από το δίσκο μιας και όλα βρίσκονται σε τρομερά επίπεδα,θα αναφέρω όμως το δυναμικό ''Arise'' που ανοίγει το δίσκο,''New Beginning'' με έντονες σουηδικές death metal αναφορές και 3 Inches Of Blood,''The Catechism Of Hate'' με τις αρκετές επιρροές από Metallica ίσως λόγο της φωνής,γενικά όμως πλασάρουν ένα διαφορετικό αέρα ανανέωσης στο πως συνδυάζουν τα καθαρά με τα πιο βαριά φωνητικά και μέσα σε όλα αυτά τις επιρροές τους από τα συγκροτήματα που προαναφέραμε.Το ομώνυμο κομμάτι ''Enter The Wolf'' κινείται σε πιο doom-stoner επιρροές με αρκετές  Black Sabbath επιρροές,το ''Redemption'' θυμίζει έντονα τον τεράστιο Rob Rock στις heavy power metal στιγμές του,ενώ τα κομμάτια ''Am I Evil?'' και ''Slaves No More'' είναι από τα καλύτερα του άλμπουμ με το τελευταίο να θυμίζει ένα κράμα Judas Priest και Blind Guardian.Ανάφερα πολλά συγκροτήματα αλλά όλα αυτά είναι καθαρά επιρροές,ο συνδυασμός,οι συνθέσεις και τα υπέροχα φωνητικά ανήκουν σε ένα συγκρότημα που αξίζει και με το παραπάνω την προσοχή σας!!!8/10!!!







Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018


Πριν από δύο μήνες περίπου είχαμε μιλήσει για τους ΄Ελληνες Silent Winter μόνο που τότε είχαμε ακούσει μόνο δύο κομμάτια από το επερχόμενο EP με την ονομασία ''The War Is Here'',το ομώνυμο και το ''Far Away'',πλέον έχουμε ακούσει και τα έξι κομμάτια που περιέχονται στο cd και μπορούμε να παρουσιάσουμε μία ολοκληρωμένη άποψη.Οι επιρροές του συγκροτήματος ακροβατούν μεταξύ των γερμανών Edguy και των φιλανδών Stratovarius,γενικώς όμως έχουν το χάρισμα να γράφουν συνθέσεις που σου κολλάνε άνετα στο μυαλό και με ρεφρέν που σίγουρα προκαλούν εντυπώσεις.Τα φωνητικά του Mike Livas είναι πολύ καλά όπως και η απόδοση όλων των υπολοίπων,πεντακάθαρη παραγωγή και πολύ όμορφο εξώφυλλο ότι πρέπει για το συγκεκριμένο είδος μουσικής(αν βγει και σε μπλούζα θα είναι απίστευτη).Όσο αφορά τα κομμάτια.. το EP ξεκινάει με ένα πολύ όμορφο καθηλωτικό intro για να μπει το ομώνυμο κομμάτι ''The War Is Here'',δυνατές κιθάρες και με μία σύνθεση σε πιο heavy metal μονοπάτια με ένα καραπιασάρικο ρεφρέν που δεν υπάρχει περίπτωση να μην το τραγουδήσετε και εσείς,υπάρχουν στιγμές που σκέφτομαι πως αν αυτό το συγκρότημα κυκλοφορούσε κάτι ή αν υπήρχε κάπου στο 1996 με 1997 θα είχε κάνει τρελή εντύπωση!Το κομμάτι ''Far Away'' είναι μία παλιά σύνθεση της μπάντας με έντονες επιρροές από Stratovarius συμπαθητικό αλλά όλα τα βλέμματα στρέφονται στο πανέμορφο ''Sea Of Wonder'',αν ακούσετε το EP καταλαβαίνεις αμέσως πως αυτή η μπάντα έχει το κοκαλάκι της νυχτερίδας,γράφει συνθέσεις που προκαλούν εντυπώσεις,συνδυάζουν το heavy,power metal με μία δική τους οπτική ματιά εν έτη 2018.Το ''Eyes Of The World'' είναι ΤΟ κορυφαίο κομμάτι που υπάρχει μέσα στο δισκάκι και που πολλοί θα ζήλευαν να το είχαν συνθέσει,τα πλήκτρα με πηγαίνουν με εκπληκτικό τρόπο πίσω στις χρυσές εποχές των αριστουργημάτων ''Fourth Dimension'' και ''Vain Glory Opera'' για να κλείσουμε με το αρκετά συμφωνικό ''Remember Me'' με την ανατριχιαστική απαγγελία από τον βρετανό ηθοποιό Anthony Kent και την μαγική προσθήκη της ισραηλινής χορωδίας στο ρεφρέν!Το μόνο πράγμα που περιμένω από την συγκεκριμένη μπάντα είναι μία ολοκληρωμένη κυκλοφορία,εκεί πραγματικά θα αποδείξουν ότι έχουν όλα τα φόντα να δημιουργήσουν το δικό τους χρυσό κεφάλαιο και πραγματικά,αν και είναι νωρίς ακόμα,δεν το κρύβω πως μία αγωνία την έχω,μακάρι να βγω αληθινός!!!8/10!!!





Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2018


Οι Σουηδοί Tad Morose με 25 χρόνια εμπειρίας στο μεταλλικό στερέωμα,με εννέα άλμπουμ,αποχωρήσεις μελών και μία δεκαετή παύση,επέστρεψαν με το ένατο τους δισκογραφικό πόνημα με την ονομασία ''Chapter X''.Θα ήταν κρίμα και άδικο να ασχοληθούμε και να σχολιάσουμε το παρελθόν ή να συγκρίνουμε τα άλμπουμ που έχουν δημιουργήσει,πιστεύω πως από το 2013 και έπειτα έχουν ακολουθήσει ένα αλλιώτικο μονοπάτι,με πιο σύγχρονες heavy metal καταβολές χωρίς βέβαια να αποκρύπτονται οι εμπειρίες τους ή έστω οι μουσικές αναφορές του παρελθόντος,το σίγουρο όμως είναι ότι εδώ έχουμε σύγχρονο στιβαρό,δυνατό heavy metal με μία φωνή,κατά την προσωπική μου γνώμη πάντα,που τσακίζει κόκαλα και ακροβατεί μεταξύ Tim ''The Ripper'' Owens(ex-Judas Priest,solo) και Daniel Heiman(ex-Lost Horizon) και αυτό είναι ένα ατού για το συγκρότημα.Όταν ξεκίνησα να ακούω το άλμπουμ,θα είμαι ειλικρινής,κάτι δεν μου κόλλαγε,ήταν το λάθος που κάνουν οι περισσότεροι,περίμενα να ακούσω κάτι σαν το ''Undead'',''Matters Of The Dark'',ούτε λόγος για πιο πίσω,αφού λοιπόν αποστασιοποιήθηκα από αυτή την λογική και ξεκίνησα να ακούω πάλι το άλμπουμ το απόλαυσα και με το παραπάνω.Με το που ξεκινάει αντιλαμβάνεσαι πόσο γεμίζει η φωνάρα του Ronny Hemlin τα κομμάτια,θα το διαπιστώσετε και εσείς αν ακούσετε τον δίσκο πως η φωνή του θα σας τραβήξει κατευθείαν την προσοχή σας...άνετα!Αμέσως επόμενη διαπίστωση είναι ο όγκος,ο δίσκος είναι ...HEAVY METAL...βαρύ και ασήκωτο με κάποια κομμάτια να ανεβάζουν τις ταχύτητες κατά πολύ.Κομμάτια που ξεχώρισα και άνετα μου καρφώθηκαν στο μυαλό τα ''Come Morpheus'',το ταχύτατο ''Deprived Of Light'',αυτό το κομμάτι παίζει να το ακούσετε αρκετές φορές και εδώ οι κορώνες του Hemlin εντυπωσιάζουν ενώ δεν λείπουν κάποιες ανατολίτικες κλίμακες στις κιθάρες,το ''I Am Night'' με το πολύ όμορφο πιασάρικο του ρεφρέν,το ''Liar'' με τους progressive ρυθμούς του και το χορωδιακό του ρεφρέν,το ασήκωτο ''Masquerader'' να τσακίζει αυχένες,το ''Νemesis'' άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σουηδικό death metal κομμάτι με τα κατάλληλα brutal φωνητικά,το παλικάρι μας κάνει και από αυτά λίγα..κάνει τα πάντα και συμφέρει!Ενώ το κομμάτι ''Yet Still You Preach'' είναι αρκετά ατμοσφαιρικό και χαλαρά μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα μικρό έπος.Η πεντακάθαρη και δυνατή παραγωγή βοηθάει το όλο αποτέλεσμα ενώ το εξώφυλλο μπορώ να πω πως δεν με εντυπωσίασε ιδιαίτερα,έχουν βγάλει και καλύτερα,αλλά η ουσία όπως πάντα είναι η μουσική...απλά το αναφέρω και μόνο.Μην βάλετε να ακούσετε το καινούργιο δίσκο των Tad Morose για να ανακαλύψετε κάτι από το παρελθόν..απολαύστε βαρύ και ατόφιο σίδερο με μία από τις καλύτερες φωνές που υπάρχουν εκεί έξω!!!8/10!!!





Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018


O Ced(vocals/guitar) είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη που δεν επαναπαύεται...με τίποτα όμως!Πέρα από τους Rocka Rollas έχει δημιουργήσει τους Blazon Stone,Cloven Altar,Lector,Runelord,Mortyr,Breitenhold...μέσα σε μία δεκαετία έχει κυκλοφορήσει δέκα έξι άλμπουμ!!!Στην συγκεκριμένη περίπτωση  έχουμε να κάνουμε με την καινούργια πέμπτη δουλειά των Σουηδών Rocka Rollas με την ονομασία ''Celtic Kings'' όπου έχει κυκλοφορήσει από τις 31 Μαρτίου και όσοι λατρεύουν το επικό speed metal της δεκαετίας '80 και '90 με επιρροές από Blind Guardian,Gamma Ray,Iron Fire,Sacred Steel θα περάσουν πολύ καλά με αυτόν το δίσκο.Πρώτη μου φορά τους άκουσα με τον συγκεκριμένο δίσκο και πραγματικά δεν μπορώ να κρύψω τον ενθουσιασμό μου,μπορώ να πω πως από την πρώτη κιόλας ακρόαση με παρέσυρε κυριολεκτικά!Πολύ καλή δουλειά στις κιθάρες,καταιγιστικά ριφς,εμπνευσμένα σόλος,φωνητικά που τείνουν περισσότερο προς την χροιά του Kai Hansen και Gerrit P. Mutz(Sacred Steel,Batlleroar),επική ατμόσφαιρα και συνθέσεις που αξίζουν την προσοχή μας και οι οποίες μάλιστα φαίνεται ότι έχουν δουλευτεί σε μεγάλο βαθμό,καθόλου τυχαίο το γεγονός που πέρασαν τρία χρόνια από την προηγούμενη δουλειά τους ''Pagan Ritual''-2015.Και τα εννέα κομμάτια είναι καταιγιστικά με γρήγορους speed metal ρυθμούς και δεν σε αφήνουν να πάρεις καμία ανάσα,πρέπει να αναφέρω τη πολύ καλή δουλειά στα δεύτερα φωνητικά δίνοντας έτσι και τον πολύ καλό επικό χαρακτήρα του άλμπουμ.Τώρα αν αναφέρω κομμάτια θα αδικήσω τα υπόλοιπα αλλά ξεχώρισα τα ''The Price Of Vengeance'',''To The Gallows'',''Lat Days Of Light''και οπωσδήποτε το ομώνυμο έπος ''Celtic Kings'' διάρκειας 13 λεπτών...πιστέψτε με δεν θα βαρεθείτε καθόλου ενώ στο συγκεκριμένο δεν λείπουν κάποιες Iron Maiden επιρροές κυρίως στην ατμόσφαιρα που δημιουρούν οι ακουστικές κιθάρες,πραγματικά το συγκεκριμένο κομμάτι είναι αριστούργημα και αξίζει να το ακούσετε οπωσδήποτε.Η παραγωγή του άλμπουμ είναι πεντακάθαρη και το εξώφυλλο ένας πίνακας ζωγραφικής με τον Κέλτη βασιλιά να κρατάει ένα κομμένο κεφάλι στο πεδίο της μάχης με τους Ρωμαίους.Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό το δισκάκι θα το ακούω για πολλά χρόνια και η επόμενη δουλειά τους ένα γερό στοίχημα για να ξεπεράσουν αυτή τη συγκεκριμένη!!!Εγώ τους το εύχομαι!!!8,5/10!!!




Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018


Ντεμπούτο άλμπουμ για το συγκρότημα που έμελλε να βγάλει μερικές από τις ομορφότερες κυκλοφορίες στην ιστορία της δισκογραφίας των Γερμανών Rage,μετά από 24 χρόνια ξανά ενώνουν τις δυνάμεις τους οι Peavy Wagner,Manni Schmindt και Christos Efthimiadis και με το άλμπουμ ''Solitary Men'' μας ταξιδεύουν στο νοσταλγικό παρελθόν που πολύ αγαπήσαμε.Ο δίσκος ήδη έχει κυκλοφορήσει από την Frontiers Records στις 8 Ιουνίου σε cd και βινύλιο αντίστοιχα ενώ δεν το κρύβω ότι το εξώφυλλο μου θύμισε το υπέροχο ''Trapped'' του 1992 όπου περιέχει και το κομμάτι ''Solitary Men'' και είναι ο τίτλος του πρώτου δίσκου των Refuge.Ακούγοντας τον δίσκο μπορώ να πω ειλικρινά ότι πέρασα υπέροχα ή ακόμα καλύτερα τον ευχαριστήθηκα,δεν είναι το άλμπουμ που θα αλλάξει το μουσικό στερέωμα ή θα προσφέρει κάτι καινούργιο,αλλά είναι τίμιο,ευχάριστο και σίγουρα καλύτερο συνθετικά από τις τελευταίες τουλάχιστον δύο δουλειές των Γερμανών Rage.Κομμάτια σαν τα ''Summer's Winter'',''The Man In The Ivory Tower'',''Bleeding From Inside'',''From The Ashes'' θα σας εκπλήξουν ευχάριστα και πρέπει να αναφέρω οπωσδήποτε την πολύ καλή δουλειά του Manni Schmidt στις κιθάρες που ανεβάζει κατά πολύ το τελικό αποτέλεσμα ενώ τα φωνητικά του Peavy Wagner μπορεί να μην πιάνει τα ψιλά,τουλάχιστον στο δίσκο,αλλά είναι σαν να μην έχει περάσει μέρα από πάνω του,λες και η φωνή του είναι αγέραστη και σίγουρα από τις πιο χαρακτηριστικές!''Living On The Edge Of Time'' και κάλλιστα θα μπορούσε να βρίσκεται μέσα σε ένα ''Black In Mind'' ενώ το ''We Owe A Life To Death'' είναι το χιτάκι,ας μου επιτραπεί,του δίσκου.
Γενικά όλος ο δίσκος έχει την χαρακτηριστική ατμόσφαιρα του παρελθόντος όπου στους πιο παλιούς οπαδούς μπορεί και να τους ενθουσιάσει μπορεί όμως και να γυρίσει μπούμεραγκ λέγοντας κάποιοι ''μα πάλι τα ίδια παίζουν?'',όπως και να έχει μία καλή ακρόαση όλο του δίσκου θα σας βοηθήσει να βγάλετε μία σωστή και αντικειμενική άποψη,γερμανικό metal όπως μας το έμαθαν στο παρελθόν χωρίς να λείπουν βέβαια και οι πιο μέτριες στιγμές ή τουλάχιστον αδιάφορες με τα ''Let Me Go'' και ''Hell Freeze Over'',ενώ το ''Waterfalls'' θεωρώ ότι είναι η χειρότερη στιγμή του δίσκου και δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την μεγάλη διάρκεια του κομματιού,αυτό είναι ένα μειονέκτημα του άλμπουμ ότι δεν στέκονται όλα τα κομμάτια στα ίδια επίπεδα.Για τους πιο νοσταλγικούς θα είναι μία ευχάριστη ακρόαση για τους πιο απαιτητικούς καλύτερα να ακούσουν πρώτα!7/10!!!





Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018


Είχα να φάω τέτοιο χαστούκι από τότε που είχε κυκλοφορήσει το ''Triarchy Of The Lost Lovers'' των Rotting Christ γιατί μιλάμε για τέτοια ΔΙΣΚΑΡΑ και το γράφω με κεφαλαία για να το καταλάβουν όλοι,εγώ γενικά δεν θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό πάνω σε αυτό το είδος γνωρίζω συγκροτήματα επιλεκτικά και μόνο αλλά βαράω το κεφάλι μου που δεν ασχολήθηκα με ένα από τα πρωτοπόρα black metal συγκροτήματα,που εδώ και 29 χρόνια μας βομβαρδίζουν με τις ριφάρες τους.Δεν ξέρω για πιο λόγο αλλά κάθε φορά που έβλεπα το εξώφυλλο από τον καινούργιο δίσκο των Varathron-''Patriarchs Of Evil'' κάτι μου έλεγε ότι πρέπει να ακούσω αυτό το δίσκο οπωσδήποτε και προτρέπω τον οποιονδήποτε άσχετα με το είδος της μουσικής να ακούσει αυτό το ΈΠΟΣ!!!!Δεν άργησα καθόλου να παρασυρθώ από τα πορωτικά ριφς του ''Tenebrus'',δηλαδή να το θέσω αλλιώς σε live τους θα προσπεράσω αυχενικά προβλήματα και την τρίτη ηλικία που διανύω και θα αφοσιωθώ σε ολοκληρωτικό heaadbanging,δεν ξέρω πώς αλλιώς να το θέσω!Ο δίσκος είναι γεμάτος από τέτοιες καταπληκτικές ιδέες,η παραγωγή η οποία είναι άψογη βοηθάει στο να ακούγονται τα πάντα υπέροχα και μόνο ενώ τα διακριτικά black metal πλήκτρα είναι έτσι όπως πρέπει να βρίσκονται μέσα σε ένα αριστούργημα...διακριτικά και σε στιγμές κορύφωσης!!!''Into The Absurd'' και εδώ φανερώνονται και οι thrash επιρροές αλλά πάντα το black στοιχείο υπερισχύει,το σόλο μου θύμισε Slayer ενώ στο ρεφρέν η πρόσμιξη ακουστικής κιθάρας μέσα στο πανικό κάνει τη διαφορά.Θα σας κουράσω αλλά τα έπη συνεχίζονται με το ''Luciferian Mystical Awakening'' να μαγεύει......τί ρεφρέν είναι αυτό!!!!Αυτός ο δίσκος θα σας πάει πολύ πίσω,σε όλη την μαγεία που ζήσαμε στα '90 στο είδος αυτό αλλά ταυτόχρονα βαδίζει με το παρών,η συνεχής χρήση ακουστικών σημείων δημιουργεί μία μαγική ατμόσφαιρα μαζί με τα διακριτικά πλήκτρα που σας έλεγα!!!!Όσο γράφω αυτές τις γραμμές το τραγούδι γράφει την δική του ιστορία...ούτε μία μέτρια στιγμή...μα ούτε μία!!!Αυτοκρατορικές black metal εκρήξεις με το ''Saturnian Sect'' και ανατριχιάζω,δεν ξέρω τί άλλο να γράψω για αυτό το δίσκο,τον έχω παραγγείλει σε βινύλιο και απλά περιμένω να έρθει για να τον απολαύσω έτσι όπως πρέπει.Πρέπει να σας αναφέρω ότι η ατμόσφαιρα που υπάρχει μέσα στο άλμπουμ είναι διάχυτη αλλά δεν κατηγοριοποιείται στις ήρεμες στιγμές,ο δίσκος βρίσκεται συνέχεια σε μία υπερένταση και αυτήν στην μεταφέρει σε μορφή πόρωσης,κομμάτια σαν τα ''Hellitch'',''Remnants Of The Dark Testament'' δεν γράφονται κάθε μέρα,το άλμπουμ τείνει και πρέπει να θεωρηθεί κλασσικό στο μέλλον!!!''Orgasmic Nightmares Of The Arch Desecrator'' για να μάθεις τί σημαίνει συγγραφή επών μέχρι το τέλος!!!!(πόσα θαυμαστικά να βάλω??????)Εδώ είναι έντονο το majestic black στοιχεία και για το τέλος πάρτε και ένα ''Ouroboros Dweller(The Dweller Of Barathrum) για να κλείσει ο δίσκος με τα έπη των επών!!!!!!Με τις υγείες σας!!!!!!10/10




Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018


Οι Σουηδοί Ghost έχουν καταφέρει μέσα σε οκτώ ολόκληρα χρόνια να στρέψουν όλα τα βλέμματα του πλανήτη πάνω τους,σίγουρα δεν μπορεί αυτό να οφείλεται μόνο στις εκκεντρικές εμφανίσεις τους ή στο όλο concept το οποίο σίγουρα και αυτό βοήθησε,ξέρουν και δημιουργούν όμορφες συνθέσεις με μαεστρία και φαντασία,ρεφρέν διαολεμένα να σου κολλάνε στον εγκέφαλο τόσο βαθιά ώστε δύσκολα να τα ξεχάσεις,έντονο progressive rock αίσθημα δεκαετίας '70 και μπόλικες μεταλλικές ριφάρες να αγγίζουν λίγο,κυρίως στον καινούργιο,Metallica(black album περιόδου) και σόλο να πλησιάζουν λίγο την αισθητική των Iron Maiden,ενώ τα φωνητικά πλησιάζουν την ειρωνία του θεού Alice Cooper.Το τέταρτό τους άλμπουμ θα μοσχοπουλήσει όσο δεν φαντάζεστε(βοηθήσαμε και εμείς και καλά κάναμε,να το κάναμε όμως και για άλλους!) και έτσι πρέπει γιατί έχει συνθέσεις που θα αρέσουν και σε κοινό που σίγουρα δεν έχει άμεση σχέση με την heavy metal μουσική άρα αυτό σημαίνει ότι κάτι καλό κάνουν έτσι δεν είναι?Η εισαγωγή ''Ashes'' θα σας γυρίσει πολλά χρόνια πίσω,ένα πολύ γνωστό παιδικό παιχνίδι που μόνο οι Ghost σκέφτηκαν να το κάνουν εισαγωγή(διαολεμένη μπορώ να πω) και μπράβο τους,τώρα τί να πω για κομμάτια σαν τα ''Rats'',το πρώτο video-clip του δίσκου,το βαρυμεταλλικό ''Faith'' το πιο heavy κομμάτι του δίσκου,το γλυκανάλατο ''See The Light'' με τα πολύ όμορφα μελωδικά progressive πλήκτρα,το instrumental ''Miasma'' το οποίο το λάτρεψα,το εμπορικότατο ''Dance Macabre'' με τους πιο αστείους στίχους για Ghost αλλά ρεφρέν που θα το τραγουδάνε άπαντες,το φαντάζομαι από τώρα τί απήχηση θα έχει στις συναυλίες,το ''Pre Memoria''  ένα εκπληκτικό γοτθικό κομμάτι με έντονες πινελιές από τα '70 και για άλλη μία φορά οι επιρροές από Alice Cooper(θα την έσπασα έτσι?) να είναι έντονες.''Witch Image'' και οι Σουηδοί πρέπει να έχουν το κοκαλάκι της νυχτερίδας,απορώ πώς σκέφτονται τόσες ωραίες μελωδίες μέχρι να μπει το σόλο και να σε στείλει,υπέροχο!!!''Helvetesfonster'' και δεύτερο instrumental μέσα στο δίσκο,αρκετά ατμοσφαιρικό και επικό,το Σουηδικό viking στοιχείο υπερισχύει μέσα από την οπτική των Ghost για να κλείσει ο δίσκος με το ''Life Eternal'' ένα αρκετά μελωδικό mid tempo κομμάτι με μελαγχολικές μελωδικές γραμμές και όμορφα πολυφωνικά μέρη στο κλείσιμο του κομματιού.Το άλμπουμ περιέχει δύο διασκευές το πολύ γνωστό ''It's a sin'' των Pet Shop Boys και το ''Avalanche'' από Leonard Cohen με το πρώτο να με αφήνει αδιάφορο και το δεύτερο απλά συμπαθητικό.Τρία χρόνια μετά το ''Meliora'' οι Ghost επέστρεψαν με έναν πολύ καλό δίσκο με παραγωγή κρύσταλλο που σίγουρα θα πουλήσει,θα αρέσει,θα διχάσει και θα αφήσει την δίκη του ιστορία,το κατά πόσο θα αφήσουν το δικό τους στίγμα αυτό θα φανεί μετά από πολλά χρόνια ακόμα είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα,σίγουρα δεν δημιούργησαν κάτι το καινούργιο αλλά συνθέτουν κομμάτια που δύσκολα ξεχνάς και σε αυτό είμαι ένθερμος υποστηρικτής,επομένως χωρίς να πιάνει την κορυφή αλλά να είναι  πάνω από την βάση άνετα βαθμολογείτε με...8/10!!!





Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018


Πώς γίνεται μετά από ένα αριστούργημα σαν το ''Under The Red Cloud'' να κυκλοφορείς δίσκο σαν το υπέροχο ''Queen Of Time'' αυτό μόνο οι Φιλανδοί Amorphis μπορούν να το καταφέρουν.Από το 2006 με το άλμπουμ ''Eclipse'' και έπειτα,το πρώτο με τον Tomi Joutsen στα φωνητικά,δεν νομίζω ότι έχει υπάρξει μέτριος δίσκος στο βιογραφικό τους και γενικά στο μουσικό τους παρελθόν.Το ''Queen Of Time'' είναι ένα άλμπουμ που τα πάντα βρίσκονται σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι πριν,ίσως είναι και από τους μοναδικούς δίσκους των Amorphis που θα μπορούσε αποκλειστικά να αποδοθεί από συμφωνική ορχήστρα,πέρα από αυτό καταφέρνουν με μεγάλη μαεστρία να συνδυάσουν την φιλανδική παραδοσιακή μουσική με αυτήν της ανατολής και όλα αυτά σε συνδυασμό τις πολύ όμορφες χορωδίες να εξυψώνουν το τελικό αποτέλεσμα.Η μουσική τους στο καινούργιο δίσκο δεν βασίζεται μόνο στα πανέμορφα ρεφρέν που έχουν έτσι και αλλιώς,αλλά ίσως να είναι και από εκείνα τα συγκροτήματα που θα σε ενθουσιάσουν περισσότερο με ένα ριφ,μία γέφυρα ακόμα και με την χρήση σαξόφωνου,όπως στο κομμάτι ''Daughter Of Hate'',που μέσα σε έξι λεπτά κατάφεραν να συνδυάσουν όσα δεν μπορούν άλλοι σε ένα ολόκληρο δίσκο.Το άλμπουμ θέλει πολλά ακούσματα εννοείται,έχουν προσθέσει και καλά κάνουν πολλά πράγματα επομένως λίγος παραπάνω χρόνο καλό θα ήταν να του δώσετε και πιστέψτε κερδισμένοι θα βγείτε,σαν ένα παζλ που όταν ενωθούν όλα τα κομμάτια θα σας εντυπωσιάσει.Δύσκολο να ξεχωρίσω κομμάτι αν θα έπρεπε όμως να αναφέρω κάποια θα ήταν τα ''The Bee'',''Message In The Amber'',''Daughter Of Hate''...πλησιάζουμε στο τελευταίο κομμάτι?όχι?...''The Golden Elk'' και πάει λέγοντας,μέχρι και τα bonus κομμάτια είναι εκπληκτικά αλλά θα αναφέρω το ''Among Stars'' με την συμμετοχή της θεάς Anneke Van Giersbergen να μας μαγεύει με την φωνάρα της!!!Τα φωνητικά του Tomi Joutsen βρίσκονται σε εξαιρετική φόρμα και στα καθαρά αλλά και στα brutal,πρέπει να αναφέρω όμως ότι στο δίσκο συναντάμε στο μπάσο τον Olli-Pekka Laine που ξανά επέστρεψε στην μπάντα,έτσι λοιπόν είναι η πρώτη φορά από το 1994 που κυκλοφόρησε το ''Tales From The Thousand Lakes'' όπου και τα τέσσερα αυθεντικά μέλη ξανά έπαιξαν μαζί σε ένα άλμπουμ!Η παραγωγή του Jens Borgen είναι για άλλη μία φορά υποδειγματική και το εξώφυλλο ένα μικρό πολύπλοκο έργο τέχνης!Αυτοί οι δίσκοι οι τόσο μαγευτικοί βαθμολογούνται με... 9,5/10!!!






Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Οι Lordi επέστρεψαν με το ένατο studio album τους κάνοντας αυτό που κάνουν τόσα χρόνια τόσο καλά. Το album θα μπορούσε να είναι ένα απο τα πιο αμφιλεγόμενα του Φινλανδικού συγκροτήματος με τίτλους κομματιών που ξεκινάνε απο ελαφρές και φτάνουν σε ευθείες αναφορές σε σεξουαλικό περιεχόμενο όπως τα Naked In My Cellar, Romeo Ate Juliet, Slashion Model Girls και The Beast Is Yet To Cum. Ο Amen στην κιθάρα, ο Ox στο μπάσο, η Hella στα πλήκτρα, ο Mana στα τύμπανα και φυσικά ο Mr. Lordi στα φωνητικά, δημιούργησαν hard rock κομμάτια με δυνατά κιθαριστικά riff, πιασάρικα ρεφρέν και στίχους που το θέμα περιστρέφεται γύρω απο το σέξ με τη συνηθισμένη πρόσμιξη τερατολογίας που διέπει κάθε album των Lordi. Τραγούδια που ξεχώρισα απο το πρώτο άκουσμα, είναι το ιδιαίτερα δυνατό Hell Has Room και το Slashion Model Girls που μοιάζουν να έχουν βγεί απο το soundtrack ενός B-movie θρίλερ. Το Naked In My Cellar και το Your Tongue's Got The Cat για τα οποία κυκλοφόρησαν video clips, ήδη έχουν γίνει κλασσικά κομμάτια. Το Sexorcism χωρίς να ανήκει στους αγαπημένους μου δίσκους των Lordi, μου άφησε πολύ ευχάριστες εντυπώσεις και όσο το ακούω, τόσο παρατηρώ οτι τα κομμάτια είναι πολύ καλοδουλεμένα και φτιαγμένα για να σου μένουν και να τα σιγοτραγουδάς. Ίσως κάποια στιγμή να θεωρηθεί και αυτό ένα κλασσικό τους album, ο καιρός θα το δείξει. Βαθμολογία 8/10




Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018


ΤΟ 2016 ΟΙ SYNTHETIC ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΟ ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ''HERE LIES THE TRUTH'' ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ,ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΗΔΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ KAI TO METAL NUOVO ΣΥΝΟΜΙΛΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΚΙΘΑΡΙΣΤΑ ΤΗΣ ΜΠΑΝΤΑΣ ΣΙΜΟ ΧΑΡΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ,ΠΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΜΠΑΝΤΑΣ!

Σίμο σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε,θα ήθελα να μου πεις λίγα λόγια για το πώς δημιουργήθηκαν οι Synthetic: 
Καλησπέρα Κωνσταντίνε, εμείς ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση!Οι Synthetic δημιουργήθηκαν στα τέλη του 2014, από το Στέργιο και εμένα. Με το Στέργιο είμαστε παιδικοί φίλοι και απ’τα μέσα της δεκαετίας του 90 παίζαμε μαζί στην τότε μπάντα μας. Κάποια στιγμή εκείνος έφυγε για να ζήσει μόνιμα στην Αγγλία. Παρ’όλα αυτά, συνεχίσαμε να ανταλλάσουμε ιδέες μέσω e-mail , και κάποια στιγμή, το Νοέμβριο του ’13, αποφασίσαμε πως το υλικό που είχαμε ήταν πολύ καλό και άξιζε να ηχογραφηθεί σωστά και επαγγελματικά.
Το Μάρτιο του 2016 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο σας άλμπουμ με την ονομασία ''Here Lies The Truth''.Ποια ήταν η αποδοχή του κόσμου απέναντι στο άλμπουμ?
Γενικά ήταν πάρα πολύ καλή, είμαστε πολύ ευχαριστημένοι απ’την ανταπόκριση του κόσμου αλλά και του τύπου ανά τον κόσμο. Προφανώς υπήρξαν και κάποιες εξαιρέσεις, πιστεύω ότι είναι αδύνατο να αρέσεις σε όλους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν τύπο ο οποίος βαθμολόγησε το Album με 3/10 γιατί δε μπορούσε εύκολα να το κατατάξει σε κάποιο συγκεκριμένο παρακλάδι του metal. “This is not heavy, this is not thrash or power, this is not melodic death, this is SYNTHETIC metal” ήταν τα λόγια του ακριβώς. Την τελευταία του φράση πάντως εγώ την έλαβα ως μεγάλο κοπλιμέντο, χεχε!
Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον ντράμερ των Soilwork Dirk Verbeuren για το κομμάτι ''Hollow''?
Παρακολουθούσα ένα playthrough video του Dirk για κάποιο τραγούδι των Soilwork, και πραγματικά είχα μείνει άφωνος με τις ιδέες αλλά και την τεχνική του. Τον θεωρώ πραγματικά κορυφαίο στο χώρο του metal. Το συζητήσαμε με τον Στέργιο και θεωρήσαμε το Hollow ως το ιδανικό κομμάτι για ένα drummer σαν τον Dirk.  Έτσι, του στείλαμε λοιπόν ένα email με 2 τραγούδια μας, ενθουσιάστηκε με το υλικό και συμφώνησε να παίξει στο συγκεκριμένο τραγούδι.
Είστε ένα συγκρότημα όπου κάποια μέλη μένουν Ελλάδα και κάποια στο εξωτερικό.Πώς τα καταφέρνετε με τις συναυλίες,πρόβες και ηχογραφήσεις?
Ναι, εξ’αρχής φαινόταν ως μία τεράστια δυσκολία για εμάς, αλλά ευτυχώς βρήκαμε μία φόρμουλα που δουλεύει και όλα κυλάνε ομαλά. Ευτυχώς για τη μπάντα, μόνο ένας μας μένει Ελλάδα, οι υπόλοιποι μένουν κοντά μεταξύ τους και βρίσκονται  πολύ εύκολα για πρόβες, live Κλπ. Όσον αφορά τα live, ο Hal o πληκτράς μας αναλαμβάνει ένα πιο ενεργό ρόλο, μεταφέροντας αρκετά κιθαριστικά μέρη στα πλήκτρα, όταν αναγκαζόμαστε να παίξουμε με έναν κιθαρίστα. Όταν είμαστε και οι έξι, συνήθως μία πρόβα είναι αρκετή για να “δέσουμε”, καθώς όλοι έρχονται προετοιμασμένοι απ’το σπίτι.Οι ηχογραφήσεις είναι πλέον το εύκολο κομμάτι, καθώς όλοι έχουμε τα προσωπικά μας Home studios  και απλά στέλνουμε όλα τα αρχεία των ηχογραφήσεων μέσω internet.  

Αυτή τη στιγμή βρίσκεστε σε φάση δημιουργίας του δεύτερου σας άλμπουμ.Μπορείς να μου πεις λίγα λόγια για αυτό?
Ναι, έχουμε σχεδόν δέκα κομμάτια έτοιμα, μέχρι στιγμής. Ίσως γίνουν 11, θα δούμε πως θα πάει. Μπορώ με βεβαιότητα να πω, ότι ηχητικά, μπορείτε να περιμένετε κάτι πιο aggressive, πιο ατμοσφαιρικό και σκοτεινό, πιο Heavy, αλλά χωρίς να υστερεί σε μελωδικότητα.
Θα υπάρξουν και άλλοι καλεσμένοι στην καινούργια σας δουλειά?
Χμ...Δε μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα πάνω σ’αυτό, χεχε!
Πιστεύεις ότι η Ελλάδα βοηθάει τα ελληνικά συγκροτήματα να διαδώσουν τη μουσική τους?
Θεωρώ πως ναι. Κρίνοντας απ’την υποστήριξη που έχουμε λάβει εμείς ως μπάντα, ειδικά αν σκεφτείς πως δεν έχουμε παίξει ποτέ live στη χώρας μας…Έως τώρα…. Προσπαθούμε να κάνουμε κάτι γι’αυτό όμως….
Ποιές είναι οι επιρροές σας?
Δύσκολη ερώτηση αυτή…Από πού να ξεκινήσω; Προφανώς σε όλους μας αρέσουν οι κλασικοί μεγάλοι, maiden, metallica, Sabbath, priest,Helloween, megadeth Κλπ.
Γενικά έχουμε μία μεγάλη αγάπη προς τη σκανδιναβική και αμερικάνικη σκηνή. In Flames, Soilwork, Katatonia, Amorphis, Sentenced, Evergrey, Opeth, Stratovarius, Pain Of Salvation, Mercenary, Nevermore, Dream Theater, Queensryche, Fear Factory, Machine Head.  Η λίστα είναι πραγματικά ατελείωτη!
Πόσο δύσκολο είναι όταν σε κάποιο live δεν μπορούν να παίξουν όλα τα μέλη λόγο απόστασης?
Ευτυχώς μόνο εγώ είμαι αυτός που δε μπορώ να είμαι πάντα εκεί, οπότε, όπως προανέφερα, έχουμε βρει τη φόρμουλα για να πραγματοποιούμε live εμφανίσεις.
Ψυχολογικά είναι μεγάλο ζόρι, αισθάνεσαι σαν θηρίο στο κλουβί, αλλά όταν σκέφτεσαι ότι η άλλη “λύση” είναι να ακυρώσει το Live η μπάντα, και να μείνει πίσω, ηρεμείς μέσα σου, και απολαμβάνεις τα αδέρφια σου μέσω video, χεχε!
Τελευταία ερώτηση,πότε κυκλοφορεί το καινούργιο σας άλμπουμ και ποιες κυκλοφορίες μέχρις στιγμής σε έχουν εντυπωσιάσει για φέτος?
Έχουμε ένα πλάνο στο μυαλό μας για αρχές 2019, αν όλα κυλήσουν ομαλά και βάσει προγράμματος. Όσον αφορά  τις φετινές κυκλοφορίες, μου άρεσαν πολύ τα νέα Judas Priest και Dimmu Borgir. Επίσης, τελευταία ακούω το νέο album του Gus G. όπως και το νέο Amorphis.
Σίμο σε ευχαριστώ πολύ για τη κουβέντα και ελπίζω να τα πούμε σύντομα και πάλι για το καινούργιο δίσκο!




Τετάρτη, 23 Μαΐου 2018


Καινούργια δουλειά για τους Ισπανούς Lords Of Black με την ονομασία ''Icons Of The New Days'' η οποία κυκλοφόρησε μέσω της Frontiers Records,ένα συγκρότημα που έχει ήδη γίνει ένα σχετικός ντόρος γύρω από το όνομά τους,σε αυτό βοήθησε βέβαια και η πολύ καλή φωνή του συγκροτήματος Ronnie Romero(ο οποίος στρατολογήθηκε από τον Ritchie Blackmore για να τραγουδήσει στους Rainbow).Για να είμαι ειλικρινής οι Lords Of Black είναι ένα συγκρότημα που απαρτίζεται από εξαιρετικούς μουσικούς αλλά ποτέ δεν έβγαλαν το άλμπουμ εκείνο που θα αφήσει το δικό του στίγμα,συνήθως στα άλμπουμ τους θα σου έμεναν κάποια κομμάτια και τα υπόλοιπα θα βρίσκονταν σε μέτρια επίπεδα,στο καινούργιο δίσκο αλλάζουν κάπως τα πράγματα και τα περισσότερα κομμάτια είναι πραγματικά αρκετά καλά εκτός μερικών περιπτώσεων,δύο με τρία κομμάτια που θα μπορούσαν να λείπουν μιας και ο δίσκος είναι ήδη μεγάλος σε διάρκεια,αγγίζει τα εβδομήντα λεπτά.Ο ήχος τους παραμένει στο μελωδικό-τεχνικό heavy metal στο ύφος των Masterplan και εδώ ακούω μία επιστροφή στη πρώτη ομώνυμη δουλειά τους,στο πιο τεχνικό και βιρτουόζικο παίξιμο του εκπληκτικού για άλλη μία φορά Tony Hernando στις κιθάρες,ο οποίος μαγεύει.Πολλά και καλά κομμάτια αυτή τη φορά όπως τα World Gone Mad,Icons Of The New Day,Not In A Place Like This,When A Hero Takes A Fall,The Way I'll Remember,Fallin',King's Reborn(ΕΠΟΣ) θα μπορούσα να συνεχίσω κι'άλλο αλλά θέλω να καταλήξω στο γεγονός ότι αυτή τη φορά επέστρεψαν με ένα δίσκο που δεν θα σου μείνουν κάποια χιτάκια,όπως έγινε στην προηγούμενη δουλειά τους ''II'',παρόλα αυτά πιστεύω πως δεν έχουν βγάλει ακόμα το άλμπουμ που πραγματικά θα τους καθιερώσει και μπορούν άνετα να το κάνουν γιατί όλοι τους είναι εξαίσιοι μουσικοί,το μόνο μου παράπονο,πέρα από δύο κομμάτια που θα μπορούσαν να λείπουν από το δίσκο,είναι το δωδεκάλεπτο All I Have Left το οποίο μουσικά είναι καλό αλλά δεν έχει αυτό το ρεφρέν που θα το καθιερώσει στα κορυφαία κομμάτια και θα μνημονεύετε από τους οπαδούς τους,είναι αρκετά επικό με πολλές κιθαριστικές εξάρσεις αλλά θα μπορούσε να είχε αυτό το κάτι παραπάνω που του λείπει στο ρεφρέν,αλλά το αντίθετο γίνεται στο ταχύτατο No Prayers For The Dying το οποίο είναι ισοπεδωτικό,τόσο απλά,υπέροχο!Πανέμορφο εξώφυλλο και για άλλη μία φορά υποδειγματική παραγωγή και έχει κυκλοφορήσει σε μία πολύ ωραία έκδοση με bonus δισκάκι όπου περιέχει έξι διασκευές σε πολύ γνωστούς καλλιτέχνες.Οι οπαδοί τους σίγουρα  έχουν αγοράσει τον δίσκο οι υπόλοιποι ακούστε πρώτα και μετά πράξτε ανάλογα!8/10!!!





Κυριακή, 20 Μαΐου 2018


Σιγά-σιγά η λίστα μου για τα καλύτερα άλμπουμ του 2018 αρχίζει και παίρνει μορφή,σίγουρα μέσα στις πρώτες μου επιλογές θα βρίσκεται η δεύτερη δουλειά των Λιβανέζων progressive metallers Ostura.Έξι χρόνια μετά το ντεμπούτο τους άλμπουμ ''Ashes Of The Reborn'',μία δουλειά με πιο επική και straight heavy metal κατεύθυνση,έρχονται να μας ισοπεδώσουν με το εκπληκτικό καινούργιο τους δίσκο με την ονομασία ''The Room'',ο οποίος κυκλοφόρησε στις 23 Φεβρουαρίου από την Universal Music.Απλά συνδυάστε τα καλύτερα στοιχεία από τους Myrath,Ayreon,Dream Theater και Symphony X ,προσθέστε την συμφωνική ορχήστρα της Πράγα,την Λιβανέζικη κινηματογραφική ορχήστρα και θα έχετε ένα από τα καλύτερα progressive album της χρονιάς.Είχα καιρό να βιώσω τόσο έντονα συναισθήματα με κάποιο δίσκο ίσως λόγο του ότι είναι concept και υπάρχουν συνεχώς συναισθηματικές μεταπτώσεις,σε αυτό βέβαια οφείλεται στο ότι και τα δώδεκα κομμάτια του δίσκου συνθετικά βρίσκονται σε απίστευτα επίπεδα και για αυτό είναι υπεύθυνοι ο Elia Monsef(vocals) και ο Danny Bou-Maroun(keyboards).Στα φωνητικά πέρα από τον Elia Monsef,όπου η χροιά της φωνής του θυμίζει πολύ του Rusell Allen των Symphony X,θα ακούσετε την αγγελική φωνή της Youmna  Jreissati και του Michael Mills(Toehider) όπου συμμετέχει σε αρκετά κομμάτια μέσα στο άλμπουμ,ενώ ο Arjen Lucassen μας προσφέρει ένα πολύ όμορφο σόλο στο τραγούδι ''Darker Shade Of Black''.Η έντονη κινηματογραφική ατμόσφαιρα που υπάρχει στο δίσκο σε ταξιδεύει πραγματικά και τα συμφωνικά μέρη δίνουν ένα πομπώδες ύφος στο άλμπουμ που το κάνουν μεγαλειώδες και επικό,οι progressive εξάρσεις είναι αρκετές και η χρήση παραδοσιακών οργάνων ανεβάζει ακόμα περισσότερο το όλο αποτέλεσμα ενώ η συμμετοχή του Thomas Lang(Robert Fripp,Peter Gabriel,Robbie Williams)στα ντραμς μας κάνει να παραμιλάμε.Για άλλη μία φορά την μίξη και το μάστερ τα έχει αναλάβει ο πολύ γνωστός Jens Bogren στα Fascination Street Studios στη Σουηδία.Να αναφέρω τις συμμετοχές των Dan Veall στο μπάσο,Marco Sfogli(James Labrie,Icefish) στις κιθάρες και του Ozgur Abbak επίσης στις κιθάρες.Τώρα ειλικρινά αν ξεχωρίσω κάποιο κομμάτι θα αδικήσω τα υπόλοιπα,για ποιο να μιλήσω?για το ''The Surge'' με τις απίστευτες φωνητικές μελωδίες,για το εννιάλεπτο έπος ''Darker Shade Of Black'' που είναι λες και βγήκε μέσα από δίσκο των Ayreon,για το δωδεκάλεπτο έπος ''Duallity'' που στο κλείσιμό του τα μάτια λίγο βουρκώνουν από τα συναισθήματα που βγάζει,για το απίστευτο μπάσιμο του ''Escape''?,αν συνεχίσω θα αναφέρω όλα τα κομμάτια γιατί πολύ απλά μιλάμε για ένα δίσκο διαμάντι και κάτι μου λέει με το χέρι στη καρδιά ότι αυτός τελικά θα φιγουράρει στη πρώτη θέση για το καλύτερο άλμπουμ της χρονιάς αν και άνετα γράφει με μεγάλα γράμματα την δική του μουσική ιστορία!!!10/10!!!






Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018


Έπρεπε να περάσουν 28 ολόκληρα χρόνια(από τότε που διαλύθηκε η μπάντα)για να ηχογραφηθούν και να κυκλοφορήσουν επίσημα ως Darkest Color και τα εννέα τραγούδια που βρίσκονται στην πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με την ονομασία ''Deal with Pain'' η οποία κυκλοφόρησε από την No Remorse Records(https://www.noremorse.gr/) στις 4 Μαίου.Ο ιδρυτής των Darkest Color Θωμάς Ταμπούρας(φωνητικά/κιθάρα) μαζί με τον Ηλία Παβλιόγλου(μπάσο) από τα παλιά μέλη και με την βοήθεια session μουσικών και διάφορων special καλεσμένων κυκλοφόρησαν το άλμπουμ που έπρεπε να είχε κυκλοφορήσει το 1990.Thrash Metal έτσι ακριβώς όπως το δίδαξαν οι εκλεκτοί του είδους όπως οι Slayer,Sodom,Kreator,Metallica,Exodus,Megadeth και η λίστα πραγματικά θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ ακόμα.Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωσε ακούγοντας το άλμπουμ είναι η απίστευτη ποιοτική ποικιλία των ευφάνταστων ριφ που βρίσκονται στο άλμπουμ μέσα και η πολύ δυνατή και καθαρή παραγωγή του άλμπουμ.Ο ήχος τείνει,τουλάχιστον στα δικά μου αυτιά,περισσότερο στους Kreator ενώ πραγματικά θα ήθελα να δω live την ανταπόκριση που θα είχαν αυτά τα τραγούδια από το κοινό,πιστεύω πως θα γινόταν ο κακός χαμός.Ίσως κάποια κομμάτια σας φανούν γνωστά μιας και τα κομμάτια ''Jesus Christ'',''Immaculate Conception'' και ''Sea Of Blood'' είχαν συμπεριληφθεί στο άλμπουμ των Flames-Nomen Illi Mors του 1992,αφού ο Θωμάς Ταμπουράς παίζει και τραγουδάει σε αυτούς.Αρκετές και οι guest συμμετοχές μέσα στο άλμπουμ όπου διάφοροι κιθαρίστες βοήθησαν  στα σόλο των συνθέσεων όπως ο Θύμιος Κρίκος(Innerwish),ο Μάνος Τριανταφύλλου(War Device),o Γιώργος Λεζκίδης(Riffocity),Γιώργος Εμμανουήλ(Rotting Christ) και ο Frank Blackfire(Sodom,Assasin,ex-Kreator).Κάθε σύνθεση θα σας ταξιδέψει πολλά χρόνια πίσω,λογικό αφού μιλάμε για κομμάτια που δημιουργήθηκαν σχεδόν τριάντα χρόνια πίσω,ίσως όμως τελικά κάποια πράγματα να μην είναι καθόλου τυχαία μιας και η σημερινή τεχνολογία και η παραγωγή πιστεύω πως ανάδειξαν αυτά τα κομμάτια με το καλύτερο τρόπο με την καθαρότητα του ήχου.Μου άρεσαν ιδιαίτερα τα ''Politician'',''Deal With Pain'',''Jesus Christ'' όπου μου θύμισε λίγο τις πρώτες μέρες των Death ιδίως της Leprosy περιόδου,εκπληκτικές αλλαγές στο ''Immaculate Conception'',γκρουβάτοι ρυθμοί με φοβερές αλλαγές και το μπάσο να ζωγραφίζει κανονικά,πραγματικά αυτό το άλμπουμ πρέπει να το ακούσετε και μία φορά μόνο για το μπάσο γιατί εδώ έχει γίνει τρομερή δουλειά,ζωγραφίζει κανονικά!!!ιδίως στο ''Slam Dance'' πάμε για αυχενικό!!!Πολύ καλό το ''Sea Of Blood'' με την εξαιρετική δουλειά που έχει γίνει και στα φωνητικά με τη προσθήκη δεύτερων,ατμοσφαιρική εισαγωγή στο ''Black End'' όπου εδώ θα ακούσετε και έντονες επιρροές από Metallica κυρίως ''And Justice For All'' περιόδου,από τα πολύ καλά κομμάτια του δίσκου,για άλλη μία φορά τα ριφ ζωγραφίζουν για να κλείσει ο δίσκος με το ''Death Or Glory'' διασκευή σε Holocaust.Οπαδοί της thrash metal σκηνής εδώ θα βρείτε ένα δίσκο που αν κυκλοφορούσε το 1990 ίσως ήδη να ήταν ένα διαμαντάκι της thrash metal σκηνής,ένα ρητό όμως λέει πως ποτέ δεν είναι αργά για τίποτα!!!8/10!!!




Κυριακή, 6 Μαΐου 2018


Οκτώ ολόκληρα χρόνια πέρασαν από την τελευταία δισκογραφική δουλειά των Νορβηγών Dimmu Borgir,δεν είναι και λίγα αν αναλογιστείς ότι για να βρίσκεσαι μέσα στην επικαιρότητα της μουσικής βιομηχανίας πρέπει κατά κάποιο τρόπο να είσαι πιο συνεπής στα χρονικά περιθώρια της ανανέωσης της μουσικής σου δισκογραφίας,βέβαια οι λόγοι που τους οδήγησαν σε μία τέτοια κατάσταση ήταν πολλοί και διάφοροι,κυρίως οικογενειακοί,αλλαγή management...παρόλα αυτά οι Dimmu Borgir είναι από εκείνα τα συγκροτήματα που κακά τα ψέμματα μπορούν ανά πάσα στιγμή να κεντρίσουν το ενδιαφέρον του παγκόσμιου metal κοινού,γιατί πολύ απλά μιλάμε για ένα από τα μεγαλύτερα black metal συγκροτήματα στο κόσμο!Το Abrahadabra του 2010 ήταν ένα άρτιο συνθετικά άλμπουμ για το συγκρότημα,πηγαίνοντας τους πολλά επίπεδα μπροστά,σίγουρα για τους παλιούς οπαδούς της μπάντας να μην θεωρείται ένα αμιγώς black metal συγκρότημα αλλά πιστεύω πως δεν θα ήθελα να ακούω συνέχεια ένα ''Enthrone Darkness Triumphant'',εξελίχθηκαν έτσι όπως ήθελαν και καθιέρωσαν ή καλύτερα βοήθησαν και αυτοί στο να γίνει το Black Metal κοινώς αποδεκτό και αγαπητό σε εκατομμύρια ανθρώπους,οι πωλήσεις των άλμπουμ τους μιλάνε από μόνες του.
Ας πάμε όμως στο καινούργιο ένατο δισκογραφικό τους βήμα με την ονομασία ''Eonian'' που κυκλοφόρησε από την Nuclear Blast στις 4 Μαίου και ας δούμε ένα-ένα και τα δέκα κομμάτια του δίσκου:
The Unveiling:το άλμπουμ ξεκινάει με ένα κομμάτι που δεν θα το περίμενα ποτέ ως εναρκτήριο,ίσως κάπου στη μέση του δίσκου,αρκετά συμφωνικό στα μονοπάτια του ''Abrahadambra'' και ''In Sorte Diaboli'',να όμως που από μέσα του αναβλύζει η ατμόσφαιρα των παλιών τους άλμπουμ και αυτό υπάρχει παντού μέσα στο άλμπουμ,τουλάχιστον οι παλιοί οπαδοί της μπάντας σίγουρα θα το διακρίνουν.
Interdimensional Summit:από τα κορυφαία κομμάτια του δίσκου που περιέχει μόνο καλές στιγμές και από τα πρώτα κομμάτια που ακούσαμε όλοι μας,αρκετά άμεσο με εκπληκτικό ρεφρέν,τα συμφωνικά μέρη πιο έντονα και εκπληκτικές μελωδίες,κάποια καθαρά φωνητικά που ταιριάζουν άψογα και όχι δεν έχουν καμία σχέση με τους Nightwish για όσους το ανέφεραν για να περάσουμε στο...
Aetheric:και ήδη νοιώθω το σαγόνι μου να έχει πέσει στο πάτωμα,τρομερή σύνθεση,ένα ρεφρέν που σου καρφώνεται στο μυαλό ενώ οι black metal διαθέσεις ανεβαίνουν,ίσως εδώ να πάτε πίσω στην εποχή του ''Death Cult Armaggedon'',η συμφωνική ορχήστρα μαζί με την χορωδία παίρνει φωτιά και ξαφνικά να και κάποιες maiden μελωδίες,τρομερό αριστούργημα!!!
Council Of Wolves And Snakes:στη metal μουσική δύο τραγούδια μπόρεσαν να με κάνουν να νιώσω ότι βρίσκομαι ανάμεσα σε ινδιάνους μάγους,όλη αυτή τη μαγική ατμόσφαιρα στον υπέροχο τους κόσμο,το ένα ήταν το ''Spirit Horse Of The Cherokee'' των Manowar και το δεύτερο αυτό εδώ των Borgir,χάσιμο και κυριολεκτώ,οι σαμάνοι μάγοι ήδη βρίσκονται δίπλα σου και δεν το έχεις καταλάβει!!!
The Empyrean Phoenix:συνεχίζουμε από εκεί που μας άφησε το Abrahadambra αλλά συνεχώς αναβλύζει η περίοδος του ''Enthrone...,γενικά στο τελευταίο τους άλμπουμ συνδυάζουν όλους τους δίσκους τους με μεγάλη επιτυχία,η ατμόσφαιρα όμως που δημιουργούν είναι κάτι το ανεπανάληπτο,αν κλείσεις τα μάτια σου και ακούς την μουσική τους κατευθείαν δημιουργούνται εικόνες στο μυαλό σου,το συγκεκριμένο έχει ένα δαιμονισμένο ριφ άκρως εφιαλτικό!
Lightbringer:και οι εποχές του Spiritual Black Dimensions επιστρέφουν,πανέμορφο κομμάτι με τη χορωδία να είναι παρών σε κάθε ρεφρέν και αυτή η δαιμονισμένη μελωδία στα πλήκτρα σε κυριεύει,τρανή απόδειξη ότι τελικά ποτέ δεν απομακρύνθηκαν οι Dimmu Borgir από τον ήχο τους παρά μόνο εξελίχθηκαν με το καλύτερο τρόπο,όσο ακούω το κομμάτι τόσο πιο πολύ μου αρέσει,υπέροχο και κλείνει με το ριφ που ξεκίνησε,τρομερό και έντονο!
I Am Sovereign:ο συνθετικός οίστρος των Νορβηγών συνεχίζεται,ειλικρινά απορώ πως σκέφτονται όλες αυτές τις μελωδίες,η χορωδία για άλλη μία φορά έχει το πρώτο λόγο και το συγκεκριμένο κομμάτι έχει αρκετές αλλαγές που το καθιστούν ιδιαίτερο και δραματικό θα έλεγα,για τελευταίο κομμάτι θα ήταν μια χαρά και θα κόλλαγε,για την συνέχεια...
Archaic Correspondence:όταν άκουσα πρώτη φορά το δίσκο μου ήταν αρκετά δύσκολο να αφομοιώσω όλες αυτές τις πληροφορίες,μετά από τόσες ακροάσεις και πλησιάζοντας προς το τέλος βλέπω πως δεν υπάρχει μέτριο κομμάτι μέσα στο δίσκο,όλα τα τραγούδια είναι φτιαγμένα προσεκτικά μέχρι την κάθε λεπτομέρεια ενώ τα ρεφρέν τους δεν υπάρχει περίπτωση να μην σου κολλήσουν στο μυαλό,τώρα να μου πεις σε black metal μπάντα πως είναι δυνατόν κάτι τέτοιο?...και όμως με λίγη καλή θέληση όλα γίνονται αρκεί να έχεις ανοικτό μυαλό και να θέλεις να ακούσεις πραγματικά καλή μουσική και αυτό στο προσφέρουν απλόχερα οι Dimmu Borgir,άλλο ένα ιδιαίτερο κομμάτι με μπόλικες αλλαγές και μπόλικα συμφωνικά μέρη,άνετα το ''Nexus Polaris'' των Covenant θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το δίδυμο αδερφάκι με την καινούργια δουλειά των Νορβηγών με πιο έντονα όμως τη χρήση της συμφωνικής ορχήστρας και της χορωδίας αλλά με ίδια ατμόσφαιρα.
Alpha Aeon Omega:και καταιγιστική black metal ρυθμοί για να μην μείνει κανένας δυσαρεστημένος,το ''Eonian'' είναι ένας δίσκος που περιέχει κάθε κυκλοφορία του συγκροτήματος μέσα του και εδώ μου θύμισαν για άλλη μία φορά τη περίοδο του ''Spiritual Black Dimensions'',majestic black metal όπως πραγματικά ξέρουν να φτιάχνουν μόνο αυτοί για να κλείσουμε με το...
Rite Of Passage:ένα instrumental κομμάτι,αρκετά ατμοσφαιρικό με το πιάνο να δημιουργεί πανέμορφες μελωδίες ενώ γενικά στο συγκεκριμένο κομμάτι υπάρχει ένας δραματικός τόνος για να φτάσουμε κάπως έτσι στο τέλος.
Πιστεύω πως αυτό που κάνουν και δημιουργούν σε κάθε τους άλμπουμ οι Dimmu Borgir είναι μοναδικό,περιμέναμε οκτώ ολόκληρα χρόνια για την καινούργια τους δουλειά,το πόσο θα αρέσει στον οποιονδήποτε είναι καθαρά προσωπικό αρκεί να μην φοράμε παρωπίδες,αν άξιζε η αναμονή ή αν ο δίσκος θα αφήσει το στίγμα του μέσα στο χρόνο αυτό θα φανεί στο μέλλον,οι πιστοί οπαδοί τους(μέσα σε αυτούς και εγώ)θα αγοράσουν σίγουρα το δίσκο,κάποιοι θα αποχωρήσουν από το παιχνίδι και κάποιους καινούργιους οπαδούς σίγουρα θα κερδίσουν,αν θα μιλήσει το άλμπουμ μέσα σας εξαρτάται μόνο από το πόσο υπάρχει η διάθεση να ακούσεις ένα τέτοιο άλμπουμ και δεν κολλάς στα του παρελθόντος,η μουσική εξελίσσεται το ίδιο και εμείς σαν άνθρωποι,το ''Eonian'' είναι μία απτή απόδειξη εξέλιξης της μουσικής πορείας των Νορβηγών για άλλη μία φορά!!!8,5/10!!!






Πέμπτη, 3 Μαΐου 2018


Οι Έλληνες Silent Winter μας έρχονται από το Βόλο και είναι ένα συγκρότημα που υφίσταται από το 1995,έχουν κυκλοφορήσει δύο demo τα ''Silent Winter''-1995 και ''War Of An Angel''-1997 και κινούνται στο χώρο του μελωδικού heavy-power metal με έντονες επιρροές από Stratovarius(κυρίως),Helloween και Gamma Ray.Μετά από 19 ολόκληρα χρόνια επανέρχονται με το EP ''The War Is Here'' όπου και θα κυκλοφορήσει στις 15 Ιουνίου,το μοναδικό σταθερό μέλος που έχει μείνει στη μπάντα είναι ο Κυριάκος Μπαλάνος στις κιθάρες,τα καινούργια μέλη είναι ο Θέμης Καρβέλης στις κιθάρες,Γιάννης Αντωνόπουλος στα ντραμς και Βαγγέλης Καλιβιώτης στο μπάσο ενώ στα φωνητικά συναντάμε το πολύ γνωστό Mike Livas(Keepers Of Jericho,Fortress Under Siege,Maidenance).Είχα τη χαρά να ακούσω μέχρι στιγμής μόνο δύο κομμάτια,τα ''The War Is Here'' και ''Far Away'',συνολικά το EP θα περιέχει πέντε κομμάτια και αμέσως καταλαβαίνεις την αδυναμία του συγκροτήματος για τους Stratovarius,ιδίως στο ''Far Away'' που είναι ένα καθαρό power metal κομμάτι και με τα φωνητικά του Mike Livas να είναι σε πολύ καλά επίπεδα,αυτό όμως που με εντυπωσίασε περισσότερο είναι το ομώνυμο τραγούδι ''The War Is Here'' που κινείται σε πιο heavy μονοπάτια και με αρκετά γκάζια στις κιθάρες,κάτι που πιστεύω πως τους ταιριάζει απόλυτα και υπάρχει με μεγάλη επιτυχία η έμπνευση συγγραφής κομματιών,το μόνο που μένει είναι να ακούσουμε όλο το EP για μία πιο ολοκληρωμένη γνώμη.Τέλος του μήνα θα κυκλοφορήσει και το βίντεο κλιπ για το ομώνυμο κομμάτι ενώ το cd θα κυκλοφορήσει στις 15 Ιουνίου από το συγκρότημα σε 500 κόπιες.



Popular Posts

Από το Blogger.

Legions Metal Shop

google-site-verification: googled00d907484e3bc21.html