συναυλιες

κριτικες

συνεντευξεις

Σαν Σημερα

Translate

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018


O Ced(vocals/guitar) είναι μία ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη που δεν επαναπαύεται...με τίποτα όμως!Πέρα από τους Rocka Rollas έχει δημιουργήσει τους Blazon Stone,Cloven Altar,Lector,Runelord,Mortyr,Breitenhold...μέσα σε μία δεκαετία έχει κυκλοφορήσει δέκα έξι άλμπουμ!!!Στην συγκεκριμένη περίπτωση  έχουμε να κάνουμε με την καινούργια πέμπτη δουλειά των Σουηδών Rocka Rollas με την ονομασία ''Celtic Kings'' όπου έχει κυκλοφορήσει από τις 31 Μαρτίου και όσοι λατρεύουν το επικό speed metal της δεκαετίας '80 και '90 με επιρροές από Blind Guardian,Gamma Ray,Iron Fire,Sacred Steel θα περάσουν πολύ καλά με αυτόν το δίσκο.Πρώτη μου φορά τους άκουσα με τον συγκεκριμένο δίσκο και πραγματικά δεν μπορώ να κρύψω τον ενθουσιασμό μου,μπορώ να πω πως από την πρώτη κιόλας ακρόαση με παρέσυρε κυριολεκτικά!Πολύ καλή δουλειά στις κιθάρες,καταιγιστικά ριφς,εμπνευσμένα σόλος,φωνητικά που τείνουν περισσότερο προς την χροιά του Kai Hansen και Gerrit P. Mutz(Sacred Steel,Batlleroar),επική ατμόσφαιρα και συνθέσεις που αξίζουν την προσοχή μας και οι οποίες μάλιστα φαίνεται ότι έχουν δουλευτεί σε μεγάλο βαθμό,καθόλου τυχαίο το γεγονός που πέρασαν τρία χρόνια από την προηγούμενη δουλειά τους ''Pagan Ritual''-2015.Και τα εννέα κομμάτια είναι καταιγιστικά με γρήγορους speed metal ρυθμούς και δεν σε αφήνουν να πάρεις καμία ανάσα,πρέπει να αναφέρω τη πολύ καλή δουλειά στα δεύτερα φωνητικά δίνοντας έτσι και τον πολύ καλό επικό χαρακτήρα του άλμπουμ.Τώρα αν αναφέρω κομμάτια θα αδικήσω τα υπόλοιπα αλλά ξεχώρισα τα ''The Price Of Vengeance'',''To The Gallows'',''Lat Days Of Light''και οπωσδήποτε το ομώνυμο έπος ''Celtic Kings'' διάρκειας 13 λεπτών...πιστέψτε με δεν θα βαρεθείτε καθόλου ενώ στο συγκεκριμένο δεν λείπουν κάποιες Iron Maiden επιρροές κυρίως στην ατμόσφαιρα που δημιουρούν οι ακουστικές κιθάρες,πραγματικά το συγκεκριμένο κομμάτι είναι αριστούργημα και αξίζει να το ακούσετε οπωσδήποτε.Η παραγωγή του άλμπουμ είναι πεντακάθαρη και το εξώφυλλο ένας πίνακας ζωγραφικής με τον Κέλτη βασιλιά να κρατάει ένα κομμένο κεφάλι στο πεδίο της μάχης με τους Ρωμαίους.Πιστεύω ακράδαντα ότι αυτό το δισκάκι θα το ακούω για πολλά χρόνια και η επόμενη δουλειά τους ένα γερό στοίχημα για να ξεπεράσουν αυτή τη συγκεκριμένη!!!Εγώ τους το εύχομαι!!!8,5/10!!!




Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018


Ντεμπούτο άλμπουμ για το συγκρότημα που έμελλε να βγάλει μερικές από τις ομορφότερες κυκλοφορίες στην ιστορία της δισκογραφίας των Γερμανών Rage,μετά από 24 χρόνια ξανά ενώνουν τις δυνάμεις τους οι Peavy Wagner,Manni Schmindt και Christos Efthimiadis και με το άλμπουμ ''Solitary Men'' μας ταξιδεύουν στο νοσταλγικό παρελθόν που πολύ αγαπήσαμε.Ο δίσκος ήδη έχει κυκλοφορήσει από την Frontiers Records στις 8 Ιουνίου σε cd και βινύλιο αντίστοιχα ενώ δεν το κρύβω ότι το εξώφυλλο μου θύμισε το υπέροχο ''Trapped'' του 1992 όπου περιέχει και το κομμάτι ''Solitary Men'' και είναι ο τίτλος του πρώτου δίσκου των Refuge.Ακούγοντας τον δίσκο μπορώ να πω ειλικρινά ότι πέρασα υπέροχα ή ακόμα καλύτερα τον ευχαριστήθηκα,δεν είναι το άλμπουμ που θα αλλάξει το μουσικό στερέωμα ή θα προσφέρει κάτι καινούργιο,αλλά είναι τίμιο,ευχάριστο και σίγουρα καλύτερο συνθετικά από τις τελευταίες τουλάχιστον δύο δουλειές των Γερμανών Rage.Κομμάτια σαν τα ''Summer's Winter'',''The Man In The Ivory Tower'',''Bleeding From Inside'',''From The Ashes'' θα σας εκπλήξουν ευχάριστα και πρέπει να αναφέρω οπωσδήποτε την πολύ καλή δουλειά του Manni Schmidt στις κιθάρες που ανεβάζει κατά πολύ το τελικό αποτέλεσμα ενώ τα φωνητικά του Peavy Wagner μπορεί να μην πιάνει τα ψιλά,τουλάχιστον στο δίσκο,αλλά είναι σαν να μην έχει περάσει μέρα από πάνω του,λες και η φωνή του είναι αγέραστη και σίγουρα από τις πιο χαρακτηριστικές!''Living On The Edge Of Time'' και κάλλιστα θα μπορούσε να βρίσκεται μέσα σε ένα ''Black In Mind'' ενώ το ''We Owe A Life To Death'' είναι το χιτάκι,ας μου επιτραπεί,του δίσκου.
Γενικά όλος ο δίσκος έχει την χαρακτηριστική ατμόσφαιρα του παρελθόντος όπου στους πιο παλιούς οπαδούς μπορεί και να τους ενθουσιάσει μπορεί όμως και να γυρίσει μπούμεραγκ λέγοντας κάποιοι ''μα πάλι τα ίδια παίζουν?'',όπως και να έχει μία καλή ακρόαση όλο του δίσκου θα σας βοηθήσει να βγάλετε μία σωστή και αντικειμενική άποψη,γερμανικό metal όπως μας το έμαθαν στο παρελθόν χωρίς να λείπουν βέβαια και οι πιο μέτριες στιγμές ή τουλάχιστον αδιάφορες με τα ''Let Me Go'' και ''Hell Freeze Over'',ενώ το ''Waterfalls'' θεωρώ ότι είναι η χειρότερη στιγμή του δίσκου και δεν δικαιολογεί σε καμία περίπτωση την μεγάλη διάρκεια του κομματιού,αυτό είναι ένα μειονέκτημα του άλμπουμ ότι δεν στέκονται όλα τα κομμάτια στα ίδια επίπεδα.Για τους πιο νοσταλγικούς θα είναι μία ευχάριστη ακρόαση για τους πιο απαιτητικούς καλύτερα να ακούσουν πρώτα!7/10!!!





Πέμπτη, 7 Ιουνίου 2018


Είχα να φάω τέτοιο χαστούκι από τότε που είχε κυκλοφορήσει το ''Triarchy Of The Lost Lovers'' των Rotting Christ γιατί μιλάμε για τέτοια ΔΙΣΚΑΡΑ και το γράφω με κεφαλαία για να το καταλάβουν όλοι,εγώ γενικά δεν θεωρώ τον εαυτό μου ειδικό πάνω σε αυτό το είδος γνωρίζω συγκροτήματα επιλεκτικά και μόνο αλλά βαράω το κεφάλι μου που δεν ασχολήθηκα με ένα από τα πρωτοπόρα black metal συγκροτήματα,που εδώ και 29 χρόνια μας βομβαρδίζουν με τις ριφάρες τους.Δεν ξέρω για πιο λόγο αλλά κάθε φορά που έβλεπα το εξώφυλλο από τον καινούργιο δίσκο των Varathron-''Patriarchs Of Evil'' κάτι μου έλεγε ότι πρέπει να ακούσω αυτό το δίσκο οπωσδήποτε και προτρέπω τον οποιονδήποτε άσχετα με το είδος της μουσικής να ακούσει αυτό το ΈΠΟΣ!!!!Δεν άργησα καθόλου να παρασυρθώ από τα πορωτικά ριφς του ''Tenebrus'',δηλαδή να το θέσω αλλιώς σε live τους θα προσπεράσω αυχενικά προβλήματα και την τρίτη ηλικία που διανύω και θα αφοσιωθώ σε ολοκληρωτικό heaadbanging,δεν ξέρω πώς αλλιώς να το θέσω!Ο δίσκος είναι γεμάτος από τέτοιες καταπληκτικές ιδέες,η παραγωγή η οποία είναι άψογη βοηθάει στο να ακούγονται τα πάντα υπέροχα και μόνο ενώ τα διακριτικά black metal πλήκτρα είναι έτσι όπως πρέπει να βρίσκονται μέσα σε ένα αριστούργημα...διακριτικά και σε στιγμές κορύφωσης!!!''Into The Absurd'' και εδώ φανερώνονται και οι thrash επιρροές αλλά πάντα το black στοιχείο υπερισχύει,το σόλο μου θύμισε Slayer ενώ στο ρεφρέν η πρόσμιξη ακουστικής κιθάρας μέσα στο πανικό κάνει τη διαφορά.Θα σας κουράσω αλλά τα έπη συνεχίζονται με το ''Luciferian Mystical Awakening'' να μαγεύει......τί ρεφρέν είναι αυτό!!!!Αυτός ο δίσκος θα σας πάει πολύ πίσω,σε όλη την μαγεία που ζήσαμε στα '90 στο είδος αυτό αλλά ταυτόχρονα βαδίζει με το παρών,η συνεχής χρήση ακουστικών σημείων δημιουργεί μία μαγική ατμόσφαιρα μαζί με τα διακριτικά πλήκτρα που σας έλεγα!!!!Όσο γράφω αυτές τις γραμμές το τραγούδι γράφει την δική του ιστορία...ούτε μία μέτρια στιγμή...μα ούτε μία!!!Αυτοκρατορικές black metal εκρήξεις με το ''Saturnian Sect'' και ανατριχιάζω,δεν ξέρω τί άλλο να γράψω για αυτό το δίσκο,τον έχω παραγγείλει σε βινύλιο και απλά περιμένω να έρθει για να τον απολαύσω έτσι όπως πρέπει.Πρέπει να σας αναφέρω ότι η ατμόσφαιρα που υπάρχει μέσα στο άλμπουμ είναι διάχυτη αλλά δεν κατηγοριοποιείται στις ήρεμες στιγμές,ο δίσκος βρίσκεται συνέχεια σε μία υπερένταση και αυτήν στην μεταφέρει σε μορφή πόρωσης,κομμάτια σαν τα ''Hellitch'',''Remnants Of The Dark Testament'' δεν γράφονται κάθε μέρα,το άλμπουμ τείνει και πρέπει να θεωρηθεί κλασσικό στο μέλλον!!!''Orgasmic Nightmares Of The Arch Desecrator'' για να μάθεις τί σημαίνει συγγραφή επών μέχρι το τέλος!!!!(πόσα θαυμαστικά να βάλω??????)Εδώ είναι έντονο το majestic black στοιχεία και για το τέλος πάρτε και ένα ''Ouroboros Dweller(The Dweller Of Barathrum) για να κλείσει ο δίσκος με τα έπη των επών!!!!!!Με τις υγείες σας!!!!!!10/10




Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2018


Οι Σουηδοί Ghost έχουν καταφέρει μέσα σε οκτώ ολόκληρα χρόνια να στρέψουν όλα τα βλέμματα του πλανήτη πάνω τους,σίγουρα δεν μπορεί αυτό να οφείλεται μόνο στις εκκεντρικές εμφανίσεις τους ή στο όλο concept το οποίο σίγουρα και αυτό βοήθησε,ξέρουν και δημιουργούν όμορφες συνθέσεις με μαεστρία και φαντασία,ρεφρέν διαολεμένα να σου κολλάνε στον εγκέφαλο τόσο βαθιά ώστε δύσκολα να τα ξεχάσεις,έντονο progressive rock αίσθημα δεκαετίας '70 και μπόλικες μεταλλικές ριφάρες να αγγίζουν λίγο,κυρίως στον καινούργιο,Metallica(black album περιόδου) και σόλο να πλησιάζουν λίγο την αισθητική των Iron Maiden,ενώ τα φωνητικά πλησιάζουν την ειρωνία του θεού Alice Cooper.Το τέταρτό τους άλμπουμ θα μοσχοπουλήσει όσο δεν φαντάζεστε(βοηθήσαμε και εμείς και καλά κάναμε,να το κάναμε όμως και για άλλους!) και έτσι πρέπει γιατί έχει συνθέσεις που θα αρέσουν και σε κοινό που σίγουρα δεν έχει άμεση σχέση με την heavy metal μουσική άρα αυτό σημαίνει ότι κάτι καλό κάνουν έτσι δεν είναι?Η εισαγωγή ''Ashes'' θα σας γυρίσει πολλά χρόνια πίσω,ένα πολύ γνωστό παιδικό παιχνίδι που μόνο οι Ghost σκέφτηκαν να το κάνουν εισαγωγή(διαολεμένη μπορώ να πω) και μπράβο τους,τώρα τί να πω για κομμάτια σαν τα ''Rats'',το πρώτο video-clip του δίσκου,το βαρυμεταλλικό ''Faith'' το πιο heavy κομμάτι του δίσκου,το γλυκανάλατο ''See The Light'' με τα πολύ όμορφα μελωδικά progressive πλήκτρα,το instrumental ''Miasma'' το οποίο το λάτρεψα,το εμπορικότατο ''Dance Macabre'' με τους πιο αστείους στίχους για Ghost αλλά ρεφρέν που θα το τραγουδάνε άπαντες,το φαντάζομαι από τώρα τί απήχηση θα έχει στις συναυλίες,το ''Pre Memoria''  ένα εκπληκτικό γοτθικό κομμάτι με έντονες πινελιές από τα '70 και για άλλη μία φορά οι επιρροές από Alice Cooper(θα την έσπασα έτσι?) να είναι έντονες.''Witch Image'' και οι Σουηδοί πρέπει να έχουν το κοκαλάκι της νυχτερίδας,απορώ πώς σκέφτονται τόσες ωραίες μελωδίες μέχρι να μπει το σόλο και να σε στείλει,υπέροχο!!!''Helvetesfonster'' και δεύτερο instrumental μέσα στο δίσκο,αρκετά ατμοσφαιρικό και επικό,το Σουηδικό viking στοιχείο υπερισχύει μέσα από την οπτική των Ghost για να κλείσει ο δίσκος με το ''Life Eternal'' ένα αρκετά μελωδικό mid tempo κομμάτι με μελαγχολικές μελωδικές γραμμές και όμορφα πολυφωνικά μέρη στο κλείσιμο του κομματιού.Το άλμπουμ περιέχει δύο διασκευές το πολύ γνωστό ''It's a sin'' των Pet Shop Boys και το ''Avalanche'' από Leonard Cohen με το πρώτο να με αφήνει αδιάφορο και το δεύτερο απλά συμπαθητικό.Τρία χρόνια μετά το ''Meliora'' οι Ghost επέστρεψαν με έναν πολύ καλό δίσκο με παραγωγή κρύσταλλο που σίγουρα θα πουλήσει,θα αρέσει,θα διχάσει και θα αφήσει την δίκη του ιστορία,το κατά πόσο θα αφήσουν το δικό τους στίγμα αυτό θα φανεί μετά από πολλά χρόνια ακόμα είναι πολύ νωρίς για συμπεράσματα,σίγουρα δεν δημιούργησαν κάτι το καινούργιο αλλά συνθέτουν κομμάτια που δύσκολα ξεχνάς και σε αυτό είμαι ένθερμος υποστηρικτής,επομένως χωρίς να πιάνει την κορυφή αλλά να είναι  πάνω από την βάση άνετα βαθμολογείτε με...8/10!!!





Τετάρτη, 30 Μαΐου 2018


Πώς γίνεται μετά από ένα αριστούργημα σαν το ''Under The Red Cloud'' να κυκλοφορείς δίσκο σαν το υπέροχο ''Queen Of Time'' αυτό μόνο οι Φιλανδοί Amorphis μπορούν να το καταφέρουν.Από το 2006 με το άλμπουμ ''Eclipse'' και έπειτα,το πρώτο με τον Tomi Joutsen στα φωνητικά,δεν νομίζω ότι έχει υπάρξει μέτριος δίσκος στο βιογραφικό τους και γενικά στο μουσικό τους παρελθόν.Το ''Queen Of Time'' είναι ένα άλμπουμ που τα πάντα βρίσκονται σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι πριν,ίσως είναι και από τους μοναδικούς δίσκους των Amorphis που θα μπορούσε αποκλειστικά να αποδοθεί από συμφωνική ορχήστρα,πέρα από αυτό καταφέρνουν με μεγάλη μαεστρία να συνδυάσουν την φιλανδική παραδοσιακή μουσική με αυτήν της ανατολής και όλα αυτά σε συνδυασμό τις πολύ όμορφες χορωδίες να εξυψώνουν το τελικό αποτέλεσμα.Η μουσική τους στο καινούργιο δίσκο δεν βασίζεται μόνο στα πανέμορφα ρεφρέν που έχουν έτσι και αλλιώς,αλλά ίσως να είναι και από εκείνα τα συγκροτήματα που θα σε ενθουσιάσουν περισσότερο με ένα ριφ,μία γέφυρα ακόμα και με την χρήση σαξόφωνου,όπως στο κομμάτι ''Daughter Of Hate'',που μέσα σε έξι λεπτά κατάφεραν να συνδυάσουν όσα δεν μπορούν άλλοι σε ένα ολόκληρο δίσκο.Το άλμπουμ θέλει πολλά ακούσματα εννοείται,έχουν προσθέσει και καλά κάνουν πολλά πράγματα επομένως λίγος παραπάνω χρόνο καλό θα ήταν να του δώσετε και πιστέψτε κερδισμένοι θα βγείτε,σαν ένα παζλ που όταν ενωθούν όλα τα κομμάτια θα σας εντυπωσιάσει.Δύσκολο να ξεχωρίσω κομμάτι αν θα έπρεπε όμως να αναφέρω κάποια θα ήταν τα ''The Bee'',''Message In The Amber'',''Daughter Of Hate''...πλησιάζουμε στο τελευταίο κομμάτι?όχι?...''The Golden Elk'' και πάει λέγοντας,μέχρι και τα bonus κομμάτια είναι εκπληκτικά αλλά θα αναφέρω το ''Among Stars'' με την συμμετοχή της θεάς Anneke Van Giersbergen να μας μαγεύει με την φωνάρα της!!!Τα φωνητικά του Tomi Joutsen βρίσκονται σε εξαιρετική φόρμα και στα καθαρά αλλά και στα brutal,πρέπει να αναφέρω όμως ότι στο δίσκο συναντάμε στο μπάσο τον Olli-Pekka Laine που ξανά επέστρεψε στην μπάντα,έτσι λοιπόν είναι η πρώτη φορά από το 1994 που κυκλοφόρησε το ''Tales From The Thousand Lakes'' όπου και τα τέσσερα αυθεντικά μέλη ξανά έπαιξαν μαζί σε ένα άλμπουμ!Η παραγωγή του Jens Borgen είναι για άλλη μία φορά υποδειγματική και το εξώφυλλο ένα μικρό πολύπλοκο έργο τέχνης!Αυτοί οι δίσκοι οι τόσο μαγευτικοί βαθμολογούνται με... 9,5/10!!!






Κυριακή, 27 Μαΐου 2018

Οι Lordi επέστρεψαν με το ένατο studio album τους κάνοντας αυτό που κάνουν τόσα χρόνια τόσο καλά. Το album θα μπορούσε να είναι ένα απο τα πιο αμφιλεγόμενα του Φινλανδικού συγκροτήματος με τίτλους κομματιών που ξεκινάνε απο ελαφρές και φτάνουν σε ευθείες αναφορές σε σεξουαλικό περιεχόμενο όπως τα Naked In My Cellar, Romeo Ate Juliet, Slashion Model Girls και The Beast Is Yet To Cum. Ο Amen στην κιθάρα, ο Ox στο μπάσο, η Hella στα πλήκτρα, ο Mana στα τύμπανα και φυσικά ο Mr. Lordi στα φωνητικά, δημιούργησαν hard rock κομμάτια με δυνατά κιθαριστικά riff, πιασάρικα ρεφρέν και στίχους που το θέμα περιστρέφεται γύρω απο το σέξ με τη συνηθισμένη πρόσμιξη τερατολογίας που διέπει κάθε album των Lordi. Τραγούδια που ξεχώρισα απο το πρώτο άκουσμα, είναι το ιδιαίτερα δυνατό Hell Has Room και το Slashion Model Girls που μοιάζουν να έχουν βγεί απο το soundtrack ενός B-movie θρίλερ. Το Naked In My Cellar και το Your Tongue's Got The Cat για τα οποία κυκλοφόρησαν video clips, ήδη έχουν γίνει κλασσικά κομμάτια. Το Sexorcism χωρίς να ανήκει στους αγαπημένους μου δίσκους των Lordi, μου άφησε πολύ ευχάριστες εντυπώσεις και όσο το ακούω, τόσο παρατηρώ οτι τα κομμάτια είναι πολύ καλοδουλεμένα και φτιαγμένα για να σου μένουν και να τα σιγοτραγουδάς. Ίσως κάποια στιγμή να θεωρηθεί και αυτό ένα κλασσικό τους album, ο καιρός θα το δείξει. Βαθμολογία 8/10




Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018


ΤΟ 2016 ΟΙ SYNTHETIC ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΑΝ ΤΟ ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ''HERE LIES THE TRUTH'' ΠΟΥ ΕΛΑΒΕ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ,ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΗΔΗ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ KAI TO METAL NUOVO ΣΥΝΟΜΙΛΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΚΙΘΑΡΙΣΤΑ ΤΗΣ ΜΠΑΝΤΑΣ ΣΙΜΟ ΧΑΡΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ,ΠΑΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΜΠΑΝΤΑΣ!

Σίμο σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συνέντευξη που μας παραχωρείτε,θα ήθελα να μου πεις λίγα λόγια για το πώς δημιουργήθηκαν οι Synthetic: 
Καλησπέρα Κωνσταντίνε, εμείς ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση!Οι Synthetic δημιουργήθηκαν στα τέλη του 2014, από το Στέργιο και εμένα. Με το Στέργιο είμαστε παιδικοί φίλοι και απ’τα μέσα της δεκαετίας του 90 παίζαμε μαζί στην τότε μπάντα μας. Κάποια στιγμή εκείνος έφυγε για να ζήσει μόνιμα στην Αγγλία. Παρ’όλα αυτά, συνεχίσαμε να ανταλλάσουμε ιδέες μέσω e-mail , και κάποια στιγμή, το Νοέμβριο του ’13, αποφασίσαμε πως το υλικό που είχαμε ήταν πολύ καλό και άξιζε να ηχογραφηθεί σωστά και επαγγελματικά.
Το Μάρτιο του 2016 κυκλοφόρησε το ντεμπούτο σας άλμπουμ με την ονομασία ''Here Lies The Truth''.Ποια ήταν η αποδοχή του κόσμου απέναντι στο άλμπουμ?
Γενικά ήταν πάρα πολύ καλή, είμαστε πολύ ευχαριστημένοι απ’την ανταπόκριση του κόσμου αλλά και του τύπου ανά τον κόσμο. Προφανώς υπήρξαν και κάποιες εξαιρέσεις, πιστεύω ότι είναι αδύνατο να αρέσεις σε όλους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν τύπο ο οποίος βαθμολόγησε το Album με 3/10 γιατί δε μπορούσε εύκολα να το κατατάξει σε κάποιο συγκεκριμένο παρακλάδι του metal. “This is not heavy, this is not thrash or power, this is not melodic death, this is SYNTHETIC metal” ήταν τα λόγια του ακριβώς. Την τελευταία του φράση πάντως εγώ την έλαβα ως μεγάλο κοπλιμέντο, χεχε!
Πώς προέκυψε η συνεργασία με τον ντράμερ των Soilwork Dirk Verbeuren για το κομμάτι ''Hollow''?
Παρακολουθούσα ένα playthrough video του Dirk για κάποιο τραγούδι των Soilwork, και πραγματικά είχα μείνει άφωνος με τις ιδέες αλλά και την τεχνική του. Τον θεωρώ πραγματικά κορυφαίο στο χώρο του metal. Το συζητήσαμε με τον Στέργιο και θεωρήσαμε το Hollow ως το ιδανικό κομμάτι για ένα drummer σαν τον Dirk.  Έτσι, του στείλαμε λοιπόν ένα email με 2 τραγούδια μας, ενθουσιάστηκε με το υλικό και συμφώνησε να παίξει στο συγκεκριμένο τραγούδι.
Είστε ένα συγκρότημα όπου κάποια μέλη μένουν Ελλάδα και κάποια στο εξωτερικό.Πώς τα καταφέρνετε με τις συναυλίες,πρόβες και ηχογραφήσεις?
Ναι, εξ’αρχής φαινόταν ως μία τεράστια δυσκολία για εμάς, αλλά ευτυχώς βρήκαμε μία φόρμουλα που δουλεύει και όλα κυλάνε ομαλά. Ευτυχώς για τη μπάντα, μόνο ένας μας μένει Ελλάδα, οι υπόλοιποι μένουν κοντά μεταξύ τους και βρίσκονται  πολύ εύκολα για πρόβες, live Κλπ. Όσον αφορά τα live, ο Hal o πληκτράς μας αναλαμβάνει ένα πιο ενεργό ρόλο, μεταφέροντας αρκετά κιθαριστικά μέρη στα πλήκτρα, όταν αναγκαζόμαστε να παίξουμε με έναν κιθαρίστα. Όταν είμαστε και οι έξι, συνήθως μία πρόβα είναι αρκετή για να “δέσουμε”, καθώς όλοι έρχονται προετοιμασμένοι απ’το σπίτι.Οι ηχογραφήσεις είναι πλέον το εύκολο κομμάτι, καθώς όλοι έχουμε τα προσωπικά μας Home studios  και απλά στέλνουμε όλα τα αρχεία των ηχογραφήσεων μέσω internet.  

Αυτή τη στιγμή βρίσκεστε σε φάση δημιουργίας του δεύτερου σας άλμπουμ.Μπορείς να μου πεις λίγα λόγια για αυτό?
Ναι, έχουμε σχεδόν δέκα κομμάτια έτοιμα, μέχρι στιγμής. Ίσως γίνουν 11, θα δούμε πως θα πάει. Μπορώ με βεβαιότητα να πω, ότι ηχητικά, μπορείτε να περιμένετε κάτι πιο aggressive, πιο ατμοσφαιρικό και σκοτεινό, πιο Heavy, αλλά χωρίς να υστερεί σε μελωδικότητα.
Θα υπάρξουν και άλλοι καλεσμένοι στην καινούργια σας δουλειά?
Χμ...Δε μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα πάνω σ’αυτό, χεχε!
Πιστεύεις ότι η Ελλάδα βοηθάει τα ελληνικά συγκροτήματα να διαδώσουν τη μουσική τους?
Θεωρώ πως ναι. Κρίνοντας απ’την υποστήριξη που έχουμε λάβει εμείς ως μπάντα, ειδικά αν σκεφτείς πως δεν έχουμε παίξει ποτέ live στη χώρας μας…Έως τώρα…. Προσπαθούμε να κάνουμε κάτι γι’αυτό όμως….
Ποιές είναι οι επιρροές σας?
Δύσκολη ερώτηση αυτή…Από πού να ξεκινήσω; Προφανώς σε όλους μας αρέσουν οι κλασικοί μεγάλοι, maiden, metallica, Sabbath, priest,Helloween, megadeth Κλπ.
Γενικά έχουμε μία μεγάλη αγάπη προς τη σκανδιναβική και αμερικάνικη σκηνή. In Flames, Soilwork, Katatonia, Amorphis, Sentenced, Evergrey, Opeth, Stratovarius, Pain Of Salvation, Mercenary, Nevermore, Dream Theater, Queensryche, Fear Factory, Machine Head.  Η λίστα είναι πραγματικά ατελείωτη!
Πόσο δύσκολο είναι όταν σε κάποιο live δεν μπορούν να παίξουν όλα τα μέλη λόγο απόστασης?
Ευτυχώς μόνο εγώ είμαι αυτός που δε μπορώ να είμαι πάντα εκεί, οπότε, όπως προανέφερα, έχουμε βρει τη φόρμουλα για να πραγματοποιούμε live εμφανίσεις.
Ψυχολογικά είναι μεγάλο ζόρι, αισθάνεσαι σαν θηρίο στο κλουβί, αλλά όταν σκέφτεσαι ότι η άλλη “λύση” είναι να ακυρώσει το Live η μπάντα, και να μείνει πίσω, ηρεμείς μέσα σου, και απολαμβάνεις τα αδέρφια σου μέσω video, χεχε!
Τελευταία ερώτηση,πότε κυκλοφορεί το καινούργιο σας άλμπουμ και ποιες κυκλοφορίες μέχρις στιγμής σε έχουν εντυπωσιάσει για φέτος?
Έχουμε ένα πλάνο στο μυαλό μας για αρχές 2019, αν όλα κυλήσουν ομαλά και βάσει προγράμματος. Όσον αφορά  τις φετινές κυκλοφορίες, μου άρεσαν πολύ τα νέα Judas Priest και Dimmu Borgir. Επίσης, τελευταία ακούω το νέο album του Gus G. όπως και το νέο Amorphis.
Σίμο σε ευχαριστώ πολύ για τη κουβέντα και ελπίζω να τα πούμε σύντομα και πάλι για το καινούργιο δίσκο!




Popular Posts

Από το Blogger.

Legions Metal Shop

google-site-verification: googled00d907484e3bc21.html